EDREMİT GEÇİŞİNDE ALIŞKANLIK KAYNAKLI DİKKAT GEVŞEMESİ

Edremit, Girne hattı yerel sürücüler için tanıdık bir geçiştir. Gün içinde defalarca kullanılır. Taş duvarlı dar bölüm, kilise virajı, kasis noktaları artık bilinen referanslardır.

Sorun yol değildir. Sorun alışkanlıktır.

Tanıdık hatlarda sürücü dikkat seviyesini bilinçsizce düşürebilir. Virajın açısını, daralmanın yerini ve karşılaşma ihtimalini ezbere bildiğini varsayar. Ancak trafik her gün aynı değildir.

Zaman etkisi özellikle hafta içi rutin saatlerde belirgindir. Sabah işe gidiş ve akşam dönüş saatlerinde sürüş otomatikleşir. Karar refleksle verilir.

Somut bir tablo: Her gün aynı saatte yukarı çıkan bir sürücü, kilise virajına alışkanlıkla girer. O gün karşıdan gelen araç profili farklıdır. Geniş bir araç virajı doldurmuştur. Sürücü son anda düzeltme yapmak zorunda kalır. Yan mesafe kritik seviyeye iner.

Bir diğer teknik unsur da dikkat bölünmesidir. Tanıdık yol sürücüyü telefon kontrolü, kısa süreli ekran bakışı gibi davranışlara daha açık hâle getirebilir. Dar geometri içinde bu saniyelik dikkat kaybı yeterlidir.

Gece saatlerinde alışkanlık etkisi daha belirgindir. Yol bilindiği için hız korunabilir. Ancak ışık koşulları her zaman aynı değildir.

Edremit geçişinde risk yalnızca fiziksel değildir. Davranışsaldır. Yol sabit kalır. Sürücü psikolojisi değişir.

Bu bölümde risk büyük hızdan değil, aşinalık kaynaklı rahatlıktan doğar. Her viraj her gün aynı değildir. Karşıdan gelen araç, park baskısı ve yaya hareketliliği sürekli değişir.

Edremit hattı dar ve teknik bir koridordur. Ancak en görünmez risk, yolu fazlasıyla tanımaktan kaynaklanır.