EDREMİT – KARMI HATTINDA UÇURUM KENARI PSİKOLOJİK SAPMA

Karmi (Karaman) tırmanışında belirli noktalarda sağ ya da sol tarafta uçurum hattı belirginleşir. Çelik bariyer bulunan bölümler kadar bariyer olmayan kesimler de vardır. Ancak risk yalnızca fiziksel sınırdan doğmaz.

Sorun uçurum değildir. Sorun sürücünün bilinçaltı tepkisidir.

Uçurum kenarında ilerleyen sürücü doğal olarak karşı tarafa, yani yolun merkezine doğru yaklaşma eğilimi gösterir. Bu refleks bilinçsizdir. Aynı anda karşıdan gelen araç da kendi kenarından kaçınırsa orta hat daralır.

Zaman etkisi özellikle ilk kez bu hattı kullanan sürücülerde belirgindir. Turistik ziyaretçiler uçurum kenarında daha temkinli davranır. Bu temkin, direksiyon pozisyonunu etkiler.

Somut bir tablo: Yukarı doğru çıkan bir araç sağ tarafında uçurum olduğu için merkeze doğru konumlanır. Aynı anda aşağıdan gelen araç da kendi sağ kenarındaki duvardan uzak durmak ister. İki araç viraj içinde merkezde buluşur. Yan mesafe kritik seviyeye iner.

Bir diğer teknik unsur da rüzgâr etkisidir. Yüksek ve açık kesimlerde yan rüzgâr hissedilebilir. Bu da direksiyon kontrolünü hassaslaştırır.

Gece saatlerinde uçurum kenarı karanlıkta görünmez. Sürücü kenar sınırını tahminle belirler. Bu da şerit ortalama eğilimini artırır.

Edremit – Karmi hattında uçurum fiziksel bir gerçekliktir. Ancak asıl risk sürücünün bu gerçeğe verdiği psikolojik tepkidir.

Bu bölümde risk büyük hızdan değil, konum kaymasından doğar. Alan sabittir. Ancak sürücünün algısı değişir.