EDREMİT’TE VİRAJ İÇİNDE ŞERİT ORTALAMA ALIŞKANLIĞI

Edremit, Girne geçişindeki dar taş duvarlı bölümlerde sürücüler doğal olarak duvardan uzak durmak ister. Bu refleks, şerit ortalama alışkanlığını doğurur. Ancak karşılıklı akışta iki sürücü de aynı refleksi gösterdiğinde orta hat fiilen kaybolur.

Sorun hız değildir. Sorun pozisyon seçimidir.

Viraja girerken sürücü sağındaki taş duvara yaklaşmamak için aracı şerit merkezine taşır. Aynı anda karşıdan gelen sürücü de kendi sağındaki duvardan kaçınır. İki araç da orta hatta yaklaşır. Yan aynalar risk bölgesine girer.

Zaman etkisi özellikle yoğun saatlerde belirgindir. Sabah iniş ve akşam dönüş saatlerinde sürücüler viraja alışkanlıkla girer. Yol tanıdık olduğu için pozisyon düzeltmesi geç yapılabilir.

Somut bir tablo: Yukarı yönlü çıkan bir araç dar viraja girer ve duvardan kaçınmak için hafif sola kayar. Aynı anda aşağıdan gelen araç da benzer hareket yapar. İki araç viraj içinde neredeyse paralel konumlanır. Geçiş milimetrelik hesap gerektirir. Ayna teması ihtimali artar.

Bir diğer teknik unsur da viraj yarıçapıdır. Dar virajda arka tekerleklerin içe doğru kayma eğilimi vardır. Bu durum şerit ortalama alışkanlığı ile birleştiğinde karşı şeride taşma riskini yükseltir.

Gece saatlerinde duvar gölgesi nedeniyle sürücü duvara mesafeyi olduğundan daha az algılayabilir. Bu da daha fazla merkeze yaklaşma eğilimi yaratır.

Edremit geçişinde yol çizgileri referans sunmaz. Taş duvar fiziksel sınırdır. Ancak sürücünün zihnindeki sınır farklı olabilir. Bu algı farkı karşılaşma anında belirginleşir.

Bu bölümde risk agresif sürüşten değil, korunma refleksinden doğar. Her iki sürücü de duvardan kaçınmak isterken birbirine yaklaşır.

Edremit’te şerit ortalama alışkanlığı küçük bir refleks gibi görünür. Ancak dar viraj içinde iki taraflı gerçekleştiğinde mesafe sıfıra iner.