Gaziköy, Akıncılar gibi yoğun dar merkezli bir köy değildir. Ancak spor tesisleri, kulüp binası ve stadyum çevresinde yol kenarı park alışkanlığı belirginleşir. Bu park düzeni, geniş görünen kırsal yolu belirli saatlerde dar bir geçiş hattına dönüştürür.

Normal bir günde yol iki aracın rahat geçişine izin verir. Fakat spor saatlerinde araçlar tesis çevresine paralel park edilir. Banket alanı parkla dolduğunda yol efektif olarak daralır. İki yönlü karşılaşma anında bir tarafın yavaşlaması gerekir.

Özellikle akşam saatlerinde halı saha ve stadyum kullanımı çakışırsa park yoğunluğu artar. Araçlar belirli bir düzen olmadan bırakıldığında geçiş çizgisi düzensiz hale gelir. Bu da sürücülerin mesafe hesabını zorlaştırır.

Somut bir senaryo tipiktir: Hafta içi akşam 19.30’da iki farklı takım antrenmandadır. Yol kenarına park edilmiş araçlar nedeniyle geçiş tek şerit hissi verir. Karşıdan gelen araçla karşılaşan sürücü yavaşlar. Aynı anda başka bir araç park yerinden çıkmaya çalışır. Kısa süreli bir kilit oluşur.

Gaziköy’de bu daralma kalıcı değildir. Ancak zamansal olarak tekrar eder. Park düzeni yol genişliğini değiştirmese de kullanılabilir alanı sınırlar. Özellikle gece saatlerinde park edilmiş koyu renkli araçların fark edilmesi zor olabilir.

Bu katman köy merkezinde değil, spor odaklı bölgede yoğunlaşır. Yol fiziksel olarak geniştir, ancak kullanım yoğunluğu onu dar gibi hissettirebilir.

Gaziköy trafik karakterinde park taşması, spor saatlerine bağlı bir yoğunluk üretir. Bu yoğunluk ani değil, belirli zaman dilimlerinde tekrar eden bir daralmadır.