Gece Saatlerinde Aydınlatma Kontrastı ve Refüj Gölge Riski
Şehit Hüseyin Ruso Caddesi gündüz saatlerinde açık ve okunabilir bir arterdir. Ancak gece saatlerinde özellikle ticari bant ve çember çevresinde farklı bir görsel dinamik oluşur. Aydınlatma yeterli görünse de ışık dağılımı homojen değildir. Refüj, park etmiş araçlar ve tabela ışıkları görsel kontrastı parçalar.
Risk burada hızdan değil, algı gecikmesinden doğar.
Saat 20.00 sonrası trafik hacmi azalır. Bu azalma sürücülere daha akıcı bir yol hissi verir. Ancak ticari cephelerin bir kısmı kapanmış, bir kısmı kısmi aydınlatma bırakmıştır. Parlak tabela ışıkları ile karanlık cepheler arasında keskin geçişler oluşur. Göz adaptasyonu birkaç saniye gecikebilir.
Somut bir senaryo bu hatta tipiktir. Sağ şeritte ilerleyen araç, karanlık bir cephe önünden geçerken refüj tarafındaki gölgede bekleyen bir yaya ya da yavaşlayan bir araç geç fark edilir. Sürücü ani fren yapar. Arkadaki araç, açık ve boş yol algısıyla mesafeyi dar tutmuştur. Arkadan çarpma veya son anda kaçınma manevrası gerçekleşir.
Refüj, fiziksel bir ayırıcıdır ancak gece saatlerinde görsel bir bariyer haline gelir. Özellikle bitki örtüsü veya düşük aydınlatma alanlarında karşı şeritteki hareket geç algılanabilir. Bu durum serbest sağ dönüş noktalarında ve ara yol çıkışlarında risk üretir.
Çember çevresinde durum daha karmaşıktır. Terminal önünde gece saatlerinde dahi yaya hareketi devam edebilir. Minibüs farları, karşıdan gelen araç ışıkları ve tabela aydınlatmaları sürücünün dikkatini bölerek yön kararını zorlaştırır.
Gece trafiği gündüze göre daha sakin görünür. Ancak sürücü zihni boşluk algısına güvenir. Oysa Şehit Hüseyin Ruso Caddesi ticari ve yerleşim dokusu nedeniyle gece de mikro hareket üretmeye devam eder. Görüş netliği ile gerçek risk seviyesi arasında bir uyumsuzluk oluşur.
Bu segmentte kırılganlık, yolun fiziksel yapısından değil ışık ve gölge arasındaki geçişlerden kaynaklanır. Algı birkaç saniye geciktiğinde karar mesafesi kısalır. Bu kısalma, düşük hızda dahi hasar üretmeye yeterlidir.