Küçük Kaymaklı Çemberi’nden düz devam edildiğinde hat Girne Kapı ve Surlariçi istikametine ilerler. Bu bölüm, modern refüjlü arterden tarihî merkeze geçiş alanıdır. Yol geniş görünür ancak ilerledikçe akış sıklaşır. Risk, bu yoğunlaşmanın geç fark edilmesinden doğar.

Çember sonrası kısa bir açıklık hissi oluşur. Sürücü hızını kurar. Ancak Girne Kapı’ya yaklaştıkça araç sayısı artar, yön alternatifleri azalır ve akış daha sıkışık bir yapıya dönüşür. Bu dönüşüm birkaç yüz metre içinde gerçekleşir.

Somut bir senaryo sık görülür. Çemberden çıkan araç hızlanır. Önündeki araç ise ilerideki yoğunluğu fark ederek hızını sabitler. Arkadaki sürücü hızlanma beklentisiyle mesafeyi dar tutmuştur. Ani fren zinciri oluşur. Özellikle sabah 08.00 ile 09.30 arasında merkez yönlü akışta bu dalgalı hız paterni belirgindir.

Girne Kapı hattı tarihsel olarak şehrin ana girişlerinden biridir. 1950’lerden itibaren genişleyen Lefkoşa dokusu, bu geçişi korumuştur. Ancak araç hacmi artmış, bağlantılar çoğalmıştır. Modern arterden tarihî merkeze geçişte geometrik süreklilik olsa da kapasite algısı değişir.

Akşam saatlerinde merkezden dışarı yönelen akış ters yönde yoğunluk üretir. Bu da karşı şeritte hız farklılıkları yaratır. Refüjlü yapı fiziksel ayrım sağlar ancak karşı akışın yoğunluğu sürücü psikolojisini etkiler.

Bu segmentte bir diğer unsur yön kararsızlığıdır. Sürücü Girne Kapı’ya yaklaşırken alternatif sokaklara girme kararı verebilir. Bu geç karar sağ şeritte ani yavaşlama veya sinyal sonrası keskin dönüşle ortaya çıkar.

Şehit Hüseyin Ruso Caddesi’nin bu devam hattı, omurganın tarihî merkeze bağlandığı noktadır. Risk, açık yol algısından sıkışık şehir dokusuna geçişteki hız ve mesafe yanılgısından kaynaklanır.