Yiğitler köy merkezinde Mart ayında kurulan Gafgarıt Festivali stantları genellikle meydan çevresine ve ana geçiş hattına yakın noktalara yerleştirilir. Yılın büyük bölümünde açık olan dönüş açıları, festival günü masa, tente ve araç parkı nedeniyle daralır.

Meydanın doğal geometrisi traktör ve küçük araç dönüşlerine göre şekillenmiştir. Ancak stant kurulumuyla birlikte köşe noktaları görsel olarak kapanır. Özellikle L şeklindeki dar sokak girişlerinde dönüş yarıçapı küçülür. Sürücü dönüşe başlamadan önce karşıdan araç gelip gelmediğini tam göremeyebilir.

Somut bir tablo: Saat 12.40. Meydana yakın bir sokaktan çıkan araç, sola dönerek köy çıkışına yönelmek ister. Ancak köşe başında kurulu bir yiyecek standı görüş hattını sınırlar. Sürücü yavaş ilerler, burnunu yola çıkarır. O sırada karşıdan gelen başka bir araç da aynı dar noktaya yaklaşmaktadır. İki araç kısa mesafede yüz yüze gelir ve biri geri manevra yapmak zorunda kalır.

Festival günü yaya yoğunluğu da bu dönüş açılarını etkiler. Stand önünde bekleyen kalabalık, yol kenarına doğru taşabilir. Dönüş yapmak isteyen sürücü hem yaya hareketini hem karşıdan gelen aracı aynı anda takip etmek zorunda kalır. Kırsal bir köy meydanı için bu çoklu dikkat gereksinimi alışılmadık bir durumdur.

Mart ayının rüzgârlı günlerinde tente ve masa yerleşimi hafif kayabilir. Sabah geniş bırakılan geçiş alanı öğleden sonra daralmış olabilir. Bu küçük değişim sürücünün hafızasındaki yol genişliği algısını bozar.

Yiğitler köy merkezi normalde sade ve açık bir düzen sunar. Ancak festival günü geçici kurulumlar, park eden araçlar ve artan yaya hareketi birleştiğinde, özellikle dar dönüş noktalarında görüş ve manevra alanı sınırlanır. Bu sınırlama düşük hızda ama ani karar gerektiren karşılaşmalara zemin hazırlar.