TARLA İÇİ GEÇİCİ YÜRÜYÜŞ YOLLARI VE ARAÇ-YAYA KESİŞİMİ
Yiğitler çevresindeki tarım arazileri Mart ayında yeşermeye başlar. Gafgarıt Festivali günü ise bu araziler, kısa süreli yürüyüş güzergâhlarına dönüşür. Resmî bir patika yoktur. İnsanlar bir aracın bıraktığı izden, traktör tekerlek hattından ya da daha önce yürünmüş bir çizgiden ilerler.
Festival sabahı araçlar yol kenarına park edilir, ardından aileler tarla içine dağılır. Öğleye doğru bu geçici yürüyüş yolları belirginleşir. Ancak bu yollar çoğu zaman tekrar asfaltla kesişir. Arazi içinden dönen bir grup, doğrudan yol kenarına çıkar. Bu çıkış noktaları sabit değildir; her yıl ve hatta her saat değişebilir.
Somut bir senaryo: Saat 12.05. Güneş yükselmiş, toplama hareketi sürüyor. Tarla içinden dönen üç kişilik bir aile, daha kısa olduğu için yolun karşı tarafındaki çalılığa geçmek ister. Yolun iki tarafında da park etmiş araçlar vardır. Görüş hattı park edilen araçlar nedeniyle daralmıştır. O sırada köy merkezine doğru ilerleyen bir araç, park halindeki minibüsün arkasından çıkan yayayı geç fark eder.
Mart zemini de bu kesişimlerde belirleyicidir. Tarla içi nemliyse yayalar daha kuru asfaltı tercih eder ve bir süre yol kenarında yürür. Bu davranış araçla paralel bir yaya hareketi oluşturur. Kırsal dokuda kaldırım bulunmadığı için bu durum olağandır, ancak festival yoğunluğunda alışılmışın üzerine çıkar.
Ayrıca çocuklar için tarla alanı oyun alanına dönüşebilir. Eğilerek bitki toplayan yetişkinin yanında duran çocuk, bir anda yol kenarına doğru koşabilir. Sürücü için bu hareket önceden tahmin edilemez.
Yiğitler’in tarım arazileri yılın büyük bölümünde kontrollü bir insan hareketi barındırır. Ancak festival günü, geçici yürüyüş yolları ile asfalt arasındaki sınır belirsizleşir. Araç ve yaya kesişimi sabit bir noktada değil, dağınık bir hat üzerinde gerçekleşir. Bu da Mart ayındaki kısa süreli yoğunlukta dikkat gerektiren bir geçiş ortamı oluşturur.