Gazimağusa Çanakkale Kavşağı sabahları karar gecikmesi üretir. Öğlen saatlerinde ise farklı bir davranış öne çıkar: ani U dönüşleri. 12.00 ile 14.00 arasında kavşağın karakteri değişir. Üniversiteye giriş yoğunluğu azalır, ancak şehir içi kısa mesafe hareketleri artar.
Bu saatlerde risk hızdan değil yön değiştirme sıklığından doğar.
Öğlen arası, Doğu Akdeniz Üniversitesi çevresindeki kafeler, bankalar ve küçük işletmeler nedeniyle mikro hareket üretir. Araçlar uzun mesafe değil, 300–800 metre arası hedeflere yönelir. Bu da planlı kavşak geçişi yerine son anda dönüş kararı anlamına gelir.
Çanakkale Kavşağı’na İskele aksından gelen bir araç, başlangıçta şehir merkezine devam etmeyi planlar. Ancak kavşağa yaklaşırken sağ taraftaki ticari hareketliliği fark eder. Bir banka şubesi ya da restoran için karşı şeride geçmek ister. Bu noktada klasik sol dönüş yerine U dönüş eğilimi oluşur.
Öğlen saatlerinde trafik tamamen durmaz. Akış vardır fakat sabah kadar disiplinli değildir. Bu yarı akış hali, sürücülere boşluk varmış hissi verir. Oysa karşı yönden gelen araç temposu sabittir. U dönüş için girilen küçük boşluk, çoğu zaman yeterli değildir.
Somut bir senaryo tipiktir. 13.10 civarında Salamis Yolu’ndan gelen bir araç, kavşak girişini geçtikten hemen sonra sol sinyal verir. Amacı karşı cephedeki iş yerine dönmektir. Ancak arkasındaki araç bu niyeti geç fark eder. Ön araç yavaşlar, arka araç mesafeyi koruyamaz. Hafif bir tampon teması oluşur. Hasar düşük hızdadır fakat kavşak içi akış bozulur.
Öğlen saatlerinde bir diğer davranış da kavşağı geçip kısa mesafede geri dönme eğilimidir. Çanakkale bölgesinde bazı sürücüler, doğru şeridi kaçırdığında bir sonraki resmi dönüş noktasını beklemek yerine kavşak çevresinde dar alanda manevra dener. Bu manevra, kavşağın geometrisi nedeniyle karşı şerit algısını zorlaştırır.
Çevresel koşullar da öğlen saatlerinde farklıdır. Güneş tepeye yaklaşır. Işık dik açıdan gelir. Ön camda oluşan yansıma, karşıdan gelen aracın hız algısını zayıflatabilir. Bu durum özellikle açık renk asfalt üzerinde mesafe tahminini zorlaştırır.
12.30–13.30 arası en kırılgan zaman dilimidir. Öğle arası süresi sınırlıdır. Zaman baskısı kısa mesafe sürüşlerde daha agresif karar üretir. Sürücü, “hemen dönüp çıkmalıyım” düşüncesiyle U dönüş boşluğunu olduğundan geniş algılar.
Çanakkale Kavşağı’nın bu saatlerdeki riski, sürekli hız değil, ani yön değişimidir. Şerit yapısı U dönüşe tamamen kapalı değildir. Ancak kavşak akışı U dönüş için tasarlanmamıştır. Tasarım ile davranış arasındaki bu fark, küçük çaplı hasarların temel nedenidir.
Öğlen saatlerinde otobüslerin kısa süreli yolcu indirme hareketleri de tabloyu etkiler. Sağ şeritteki geçici yavaşlamalar, sol şeritte ani hızlanma üretir. Bu hız farkı U dönüş denemesi yapan araç için mesafe tahminini daha da karmaşık hale getirir.
Geçmiş yıllarda da benzer desen görülmüştür. 2010 sonrası üniversite çevresindeki ticari yoğunluk arttıkça, Çanakkale Kavşağı yalnızca bir geçiş noktası olmaktan çıkmış, kısa süreli park ve geri dönüş kararlarının yoğunlaştığı bir mikro merkez haline gelmiştir.
12.00–14.00 arasında burada oluşan risk, agresif sürüşten çok aceleci yön değişimidir. Öğlen karakteri sabah yoğunluğundan farklıdır. Daha az araç, fakat daha fazla manevra vardır.
Çanakkale Kavşağı öğlen saatlerinde hız değil, dönüş kararı üretir. Bu karar geç verildiğinde akış kırılgan hale gelir ve küçük temaslar kaçınılmaz ol