Gazimağusa Çanakkale Kavşağı kuru havada okunaklıdır. Şerit ayrımları nettir. Yön kararları görsel olarak desteklenir. Ancak yağmur sonrası yüzey ıslandığında kavşağın karakteri değişir. Risk hızdan değil, görsel referans kaybından doğar.

Yağmur başladıktan sonraki ilk 20–40 dakika en kırılgan zaman dilimidir. Asfalt üzerinde biriken ince su tabakası, yol çizgilerinin kontrastını azaltır. Özellikle akşam saatlerinde far ışıkları ıslak yüzeyde dağılır. Çizgiler silik görünür.

Risk burada başlar.

Çanakkale Kavşağı çok yönlü bir ayrım noktasıdır. Şehir merkezi, İskele hattı ve üniversite yönü tek bir alanda dağılır. Bu ayrımın netliği şerit çizgilerine bağlıdır. Çizgiler yansıma nedeniyle kaybolduğunda sürücü konumunu geç fark eder.

Somut bir senaryo sık görülür. 18.20’de başlayan hafif bir yağmur sonrası kavşağa yaklaşan bir araç, orta şeritte ilerlediğini varsayar. Ancak ıslak asfalt üzerinde çizgiler net seçilemez. Sürücü aslında sağa kaymıştır. Son anda yön tabelasını fark eder ve sola geçmeye çalışır. Bu manevra yan şeritteki araçla mesafe daraltır.

Yağmur sonrası çizgi yansıma kaybı özellikle gün batımına yakın saatlerde belirgindir. 17.30–19.00 arasında hem doğal ışık hem yapay aydınlatma devrededir. Bu çift ışık kaynağı ıslak yüzeyde parlamaya yol açar. Parlama, çizgileri arka plandan ayırt etmeyi zorlaştırır.

Çanakkale Kavşağı’nın geniş yüzeyi bu etkiyi büyütür. Yüzey alanı arttıkça ışık yansıması da artar. Özellikle karşıdan gelen far ışıkları, ıslak asfalt üzerinde yatay bir parlama hattı oluşturur. Bu parlama, şerit sınırını geçici olarak görünmez kılabilir.

Geçmiş yıllarda yol çizgilerinin yenilenme periyotları bu riski etkilemiştir. Boya tazeyken kontrast yüksektir. Ancak aşınmış çizgiler yağmur sonrası daha hızlı kaybolur. Fiziksel aşınma ile hava koşulu birleştiğinde görsel referans zayıflar.

Sürücü davranışı bu noktada kritiktir. Çoğu sürücü kuru hava alışkanlığıyla aynı hızda yaklaşır. Çizgi kaybı fark edildiğinde şerit düzeltmesi ani yapılır. Ani düzeltme ise yan araçla mesafeyi azaltır.

Bu risk genellikle yüksek hızda gerçekleşmez. Ancak şerit sınırının belirsizleşmesi, iki aracın aynı alanı paylaşmasına neden olur. Küçük yan temaslar çoğunlukla bu tür hava koşullarında görülür.

Yağmur sonrası ilk saatlerde ayrıca fren mesafesi de uzar. Ancak burada temel kırılganlık kayganlık değil, yön bilgisinin silikleşmesidir. Sürücü nereye gittiğini bilir fakat tam olarak hangi şeritte olduğunu net göremeyebilir.

Çanakkale Kavşağı yağmurdan sonra fiziksel olarak değişmez. Ancak görsel olarak yeniden şekillenir. Çizgi yansıma kaybı, kavşağı birkaç saatliğine belirsiz hale getirir.

Bu belirsizlik hızdan değil, referans kaybından doğar. Şerit netliği azaldığında karar gecikir. Karar geciktiğinde manevra sertleşir. Yağmur sonrası Çanakkale Kavşağı’nda kırılganlık tam bu noktada başlar.