Lapta’da Dar Sokakta Karşılaşma: “Sığar” Varsayımı

Lapta’da dar sokaklarda yaşanan birçok temasın başlangıç noktası tek bir kelimedir: “Sığar.”
Bu varsayım, iki sürücünün de aynı anda verdiği bir karardır ve çoğu zaman kimsenin durmadığı anlarda devreye girer.

Dar sokakta karşı karşıya gelen iki araç, birbirinin hareketini beklemek yerine mesafeyi hesaplar. Aynalar, tamponlar ve kapı çizgileri zihinde hızlıca ölçülür. Hesap kısa sürer, karar çabuk verilir. Ancak bu hesap çoğu zaman hareket halindeki payı hesaba katmaz.

En sık yaşanan senaryo şudur:
İki araç da biraz yana kayacağını düşünür. Yolun ortası boş sanılır. Ancak yol, iki taraf için aynı anda yeterli değildir. Bir tarafın durması gerekirken, iki taraf da ilerlemeyi seçer. Temas düşük hızda olur ama kaçınılmazdır.

Bu tür hasarlar genellikle ani değildir.
Araçlar yavaşça yaklaşır, direksiyonlar küçük düzeltmeler yapar ve son anda aynalar birbirine değdiğinde sürücüler şaşırır. Çünkü varsayım doğruydu ama zamanlama yanlıştı.

Lapta’da bu kazaların tekrar etmesinin bir nedeni de sokakların karakteridir. Park edilmiş araçlar, bahçe duvarları ve görüşü daraltan köşeler, sürücülerin gerçek genişliği olduğundan fazla görmesine neden olur. “Biraz daha” düşüncesiyle alınan her adım, riski büyütür.

Bir diğer yanılgı da karşı tarafın duracağı beklentisidir.
Sürücü, karşıdan gelenin yavaşladığını görünce duracağını varsayar. Karşı taraf da aynı varsayımı yapar. İki varsayım çakıştığında, karar gecikir ve temas gerçekleşir.

Bu kazalar genellikle “kimse hız yapmıyordu” cümlesiyle anlatılır.
Doğrudur. Hız yoktur. Ama hızın yokluğu, mesafe hatasını ortadan kaldırmaz. Dar alanda hata payı yoktur.

Lapta’da dar sokaklarda güvenli sürüş, kimin geçeceğini hesaplamaktan çok kimin durması gerektiğini kabul etmekle başlar. “Sığar” demek yerine “durayım” demek, bu zinciri kırar.

Lapta sokaklarında en küçük hasarlar bile, çoğu zaman bu tek kelimeden doğar.