Osman Paşa Caddesi’nde akış yavaşladığında bazı sürücüler için karar anlıktır: ana hatta kalmak yerine yan yola son anda dalmak. Bu manevra çoğu zaman hızla değil, aceleyle yapılır. Sonuç ise nadiren büyük bir çarpışma olur; daha sık olarak yan ayna temasıyla sınırlı kalır.

Riskin nedeni kaçış isteği değildir. Geç kalmış karardır. Yan yola girmek isteyen sürücü, sinyali ya çok geç verir ya da hiç vermez. Arkadaki araç, ana hattın devam edeceğini varsayarak mesafeyi kapatmıştır. Direksiyon küçük bir açıyla kırılır, hız düşüktür; fakat iki aracın yan aynaları tam bu anda aynı hizaya gelir.

Zaman bu sonucu belirginleştirir. 17.00–18.00 arasında akşam dönüşünde, 08.30–09.15 arasında sabah telaşında bu tür yan ayna temasları tekrar eder. Öğle saatlerinde aynı yan yollar daha sakin kullanılır; çünkü kaçış ihtiyacı yoktur. 1990’lardan sonra Osman Paşa çevresindeki yan sokakların “alternatif yol” gibi algılanması, bu ani dalışları günlük bir davranışa dönüştürmüştür.

Yerel bir senaryo sık görülür: Akşam 17.25 civarı, Osman Paşa’da akış yavaşlar. Bir araç sağdaki dar yan sokağa girmek ister. Direksiyon kırılırken arkadan gelen araç ana hatta devam edeceğini düşünür. Aynalar hizalanır, kısa bir sürtme olur. Hasar küçüktür; çoğu zaman sadece ayna kapağı zarar görür. Akış ise birkaç saniyeliğine tamamen donar.

Osman Paşa Caddesi’nde yan yola ani dalışlar, büyük kazalar üretmez. Ancak aynı noktada, aynı saatlerde tekrar eden bu yan ayna temasları, bu hattın sessiz ama kalıcı sonuçlarından biridir.