Akdeniz – Kumlu Yol Geçişinde Çekiş Kaybı

Akdeniz Köyü sahiline inen hattın son bölümünde asfalt sürekliliğini korur; ancak özellikle sahile yaklaşık 500 metre kala yüzey karakteri değişmeye başlar. Bölge açık araziye ve denize doğrudan bakar. Rüzgâr yönü değiştiğinde sahilden taşınan ince kum, asfaltın belirli noktalarında birikim oluşturur. Bu birikim çizgisel değil, parçalıdır. Bu nedenle sürücü tarafından bütüncül bir risk olarak algılanmaz.

Risk asfaltın bittiği yerde değil, asfaltın üzerinde başlar.

Temmuz ve Ağustos aylarında öğleden sonra saat 15.00 sonrası rüzgâr şiddeti artar. Sahil yönünden gelen hafif kum, iniş sonrası kısa düz kesitte ve sağa kırılan dönüş öncesinde yol kenarında ince bir tabaka oluşturur. Gözle bakıldığında yüzey kuru ve temiz görünür. Ancak lastik temas noktası değişmiştir.

Araç düz ilerlerken sorun hissedilmeyebilir. Ancak direksiyon açısı verildiğinde, özellikle ön aks kumlu bölgeye denk gelirse çekiş kısa süreli azalır. Bu azalma dramatik bir savrulma üretmez. Daha çok direksiyon tepkisinde hafif bir boşluk hissi yaratır.

Geçtiğimiz yaz bir akşamüstü, sahile doğru inen bir araç iniş ivmesini azaltmıştı. Dönüşe yaklaşırken sağ ön teker kum birikiminin olduğu bölgeye bastı. Araç çizgisini genişletmeye meyletti. Sürücü refleks olarak direksiyonu toparladı. Karşıdan araç gelmiyordu. Ancak dar kesitte aynı anda bir karşılaşma yaşansaydı manevra alanı sınırlı olurdu.

Kış aylarında kum birikimi azalır. Ancak yağmur sonrası ince toprak ve çamur tabakası benzer bir tutunma kaybı yaratabilir. Özellikle sabah erken saatlerde nemli yüzey üzerinde bu fark daha belirgin hissedilir.

Akdeniz sahil hattında zemin değişimi sürekli değildir. Noktasaldır. Tam da bu nedenle sürücü tarafından öngörülmez. Yol kuru görünür. Ancak temas yüzeyi her noktada aynı değildir.

Dar kırsal hatta milisaniyelik çekiş farkı bile direksiyon çizgisini etkileyebilir. Akdeniz’de asfalt süreklidir. Yüzey davranışı değildir.