Akdoğan Köy Meydanı – Akşamüstü Saatlerinde Yaya–Araç Zamanlama Çatışması

Akdoğan köy meydanı, akşamüstü saatlerinde gün içindeki en sessiz anlarından birini yaşar gibi görünür. 16.30–18.00 aralığında araç sayısı azalır, geçişler seyrekleşir. Ancak bu sakinlik, meydanın kullanım biçimini değiştirir ve risk bu değişimden doğar.

Bu saatlerde meydan, geçiş alanı olmaktan çıkar; bekleme ve karşılaşma alanına dönüşür. Kahvehane önü dolmaya başlar, kısa mesafeli yürüyüşler artar. Araçlar meydandan geçerken değil, meydanın içinde dururken çoğalır. Yaya hareketi ise belirli bir çizgiye bağlı değildir; köşelerden, araç aralarından ve taş duvar diplerinden gelişigüzel akar.

Riskin kaynağı hız değildir. Asıl sorun zamanlama farkıdır. Araç sürücüsü, meydanı boş varsayarak ilerler. Yaya ise araçların azlığını güven sinyali olarak okur. İki taraf da birbirinin kararını geç fark eder. Meydanın açık yapısı, bu yanılgıyı güçlendirir.

Yerel alışkanlık burada belirleyicidir. Akdoğan’da akşamüstü yürüyüşleri plansızdır; belirli bir kaldırım hattı kullanılmaz. Meydanın ortasından çapraz geçişler olağandır. Sürücüler bu davranışı tanıdığını düşünür, ancak her gün aynı saatlerde küçük sapmalar oluşur.

Somut bir senaryo sık görülür: Meydanı keserek geçen bir araç, kahvehane önünden çıkan bir yayanın yönünü sabit varsayar. Yaya ise aracı yavaşlıyor sanır. İki taraf da durmak yerine devam eder. Temas çoğu zaman son anda önlenir; önlenemediğinde ise kaput ve diz hizasında hafif çarpışmalar meydana gelir.

Akdoğan köy meydanı akşamüstü saatlerinde sessizdir, fakat bu sessizlik düzenli bir akış anlamına gelmez. Yaya ve araç hareketinin aynı anda gevşemesi, meydanı geçici olarak öngörülemez bir alana dönüştürür. Bu durum, günün aynı saatlerinde tekrar eden doğal bir kullanım sonucudur.