Alsancak Ana Yolunda “Biraz Daha Hız” Yanılgısı

Alsancak ana yoluna girildiğinde sürücünün zihninde tek bir cümle belirir: “Yol açıldı.”
Bu cümle, hızlanmayı değil bir tık hızlanmayı meşrulaştırır. Sorun da tam burada başlar.

Lapta’dan gelen sürücü, dar alanlardan çıkmıştır. Direksiyon gevşer, gaz pedalı biraz daha erken bastırılır. Hız artışı dramatik değildir; çoğu zaman fark edilmez. Ancak bu küçük artış, Alsancak ana yolunun ritmiyle birleştiğinde fren mesafesini sessizce uzatır.

En sık yaşanan yanılgı şudur:
“Biraz daha hız var ama kontrol bende.”

Oysa Alsancak ana yolunda risk, hızın kendisi değil hız değişimidir. Öndeki araç ani bir nedenle yavaşladığında, arkadaki sürücü Lapta’dan getirdiği kısa takip refleksiyle tepki verir. Tepki gecikir; çünkü hız algısı güncellenmemiştir.

Bu yol üzerinde kısa süreli duraklar, sinyalsiz şerit değişimleri ve ticari çıkışlar fazladır. “Biraz daha hız” ile ilerleyen sürücü, bu değişkenleri Lapta’daki gibi tolere edebileceğini sanır. Ancak tolerans payı burada daha düşüktür. Küçük hız farkı, büyük sonuç üretir.

Bir diğer risk, akışa kapılmadır.
Ana yolda hızlanan birkaç araç, arkadaki sürücüyü de hızlanmaya iter. Bu hızlanma bireysel değil, sürüklenerek olur. Sürücü karar verdiğini sanır, oysa karar akış tarafından verilmiştir.

Alsancak’ta bu tür kazaların çoğu “çok hızlı değildi” cümlesiyle anlatılır.
Doğrudur. Hız aşırı değildir. Ama hız, yolun gerektirdiğinden biraz fazladır. Bu “biraz”, fren anında ölçülür.

Bu nedenle Alsancak ana yolunda güvenli sürüş, maksimum hızı değil alışkanlık hızını sorgulamayı gerektirir. Lapta’dan gelen hız refleksi burada geçerli değildir. Yol genişlemiş olabilir, ama hata payı genişlemez.

Alsancak ana yolunda kazalar çoğu zaman yüksek hızdan değil,
“Bir tık daha” düşüncesinden doğar.