Alsancak Üst Mahallelerinde Dar Sokaklarda Karşılıklı Park Sonrası Şerit Kaybolması

Alsancak’ın üst mahallelerinde sokaklar planlı değildir. Evler zaman içinde eklenmiştir. Sokak genişlikleri araç trafiği için değil, yerleşim için oluşmuştur. Gün içinde bu durum fark edilmez. Akşam saatlerinde ise sokakların işlevi değişir.

Risk yolun fiziksel darlığından değil, park davranışının sokak geometrisini fiilen değiştirmesinden doğar. Akşamüstüyle birlikte araçlar her iki tarafa park eder. Sokak, kağıt üzerinde iki yönlüdür ama pratikte tek şerit haline gelir. Bu dönüşüm sürücü tarafından geç fark edilir.

Zaman etkisi nettir. 18.00–20.00 aralığında eve dönüş başlar. Park yeri bulan araç durur, bulamayan ilerler. Sokakta karşıdan gelen araç, son ana kadar görünmez. Çünkü park etmiş araçlar görüşü keser. İki sürücü de “birazdan açılır” beklentisiyle ilerler.

Yerel bir akşam sahnesi bunu açıkça gösterir. Üst mahallede dar bir sokakta iki araç karşılıklı ilerler. Aradaki boşluk, park edilmiş araçlar nedeniyle daralmıştır. Her iki sürücü de geri manevra yapmak istemez. Son metrelerde direksiyon kırılır. Aynalar hizasında temas olur. Hız düşüktür ama kaçınılmazdır.

Alsancak üst mahallelerinde bu risk tek bir sokakta yoğunlaşmaz. Akşam saatlerinde, park doluluk oranı yükseldikçe farklı sokaklarda tekrar eder. Burada belirleyici olan yolun eni değil, akşam parklarıyla kaybolan şerit algısıdır. Bu algı her akşam yeniden oluşur.