Alsancak Yürüyüş Parkı Çevresinde Yaya–Araç Karışımı

Bu noktada yol, yalnızca araçlara ait değildir. Alsancak Yürüyüş Parkı çevresi, yürüyüş yapanlar, kısa süreli duran araçlar ve ana hattı kullanan sürücüler arasında sessiz bir paylaşım alanına dönüşür. Risk, bu paylaşımın açıkça tanımlanmamış olmasından doğar.

Park çevresinde hareket eden yayalar, yolu bir sınır değil, geçiş alanı olarak algılar. Yürüyüş parkurundan çıkan biri için yol, birkaç adımda aşılacak bir mesafedir. Ana yoldaki sürücü için ise bu alan, kesintisiz bir akışın parçasıdır. İki farklı kullanım biçimi aynı çizgide buluşur.

Zaman etkisi nettir. Özellikle hafta sonları ve akşamüstü saatlerinde, 16.30–18.30 arasında bu karışım daha belirgin hale gelir. Parktan çıkanlar acele etmez. Araç içindekiler ise akışı sürdürmek ister. Bu tempo farkı, ani yavaşlamalara yol açar.

Yerel bir senaryo sık tekrar eder. Park kenarında kısa süreli duran bir araç, kapısını açar. Aynı anda bir yaya, yolun karşısına geçmek için adım atar. Ana yolda ilerleyen araç, bu iki hareketi aynı anda fark eder. Fren yapılır. Arkadaki araç için bu fren beklenmediktir. Zincirleme risk burada başlar.

Bu kesitte dikkat çoğu zaman tek bir yöne odaklanır. Sürücü ya yayayı izler ya da park eden aracı. Ancak risk, iki hareketin aynı anda gerçekleşmesinde ortaya çıkar. Yolun genişliği ve park alanının açıklığı, bu alanı olduğundan daha güvenli gösterir.

Alsancak Yürüyüş Parkı çevresi, işaret eksikliğinden değil kullanım çeşitliliğinden risk üretir. Yol burada sadece bir ulaşım hattı değildir. Günün belirli saatlerinde bir yaşam alanına dönüşür. Bu çoklu kullanım sürdükçe, bu kesit dikkat gerektiren bir geçiş noktası olarak kalır.