Ani Fren Sonrası Arkadan Çarpma: “Ben Durmuştum” Tartışmaları Nasıl Başlar

Trafikte en sık yaşanan kazalardan biri, ani fren sonrası arkadan çarpmadır.

Ama dosyaların büyük kısmı, çarpma anından çok sonrasındaki cümlelerle şekillenir.

“Ben zaten durmuştum.”

“Öndeki araç aniden frene bastı.”

“Mesafe bırakmıştım.”

Bu cümleler, neredeyse her arkadan çarpma dosyasında duyulur.

Olay genellikle basittir: Trafik akarken öndeki araç ani bir nedenle frene basar. Arkadaki sürücü, beklemediği bu duruşa zamanında tepki veremez ve temas yaşanır. Hasar çoğu zaman düşük hızdadır, tampon seviyesindedir ve ilk anda “önemsiz” gibi görünür.

Asıl tartışma burada başlar.

Arkadan çarpan sürücü, frenin ani ve gereksiz olduğunu savunur. Öndeki sürücü ise durduğunu, hatta tamamen sabit haldeyken vurulduğunu iddia eder. Olay yerinde tutanak tutulur ama tutanakta hız, mesafe ve zamanlama net değildir. Fotoğraflar hasarı gösterir, fakat karar anını göstermez.

Bu noktada trafik sigortası devreye girer.

Arkadan çarpma vakalarında genel kabul, takip mesafesinin korunması gerektiği yönündedir. Ancak her dosya aynı değildir. Ani frenin nedeni, yol koşulları, trafik akışı ve beyanlar birlikte değerlendirilir. “Ben duruyordum” cümlesi tek başına belirleyici olmaz, ama dosyanın seyrini etkiler.

Bu yüzden ani fren sonrası yaşanan kazalar, küçük hasarlı olsa bile uzun tartışmalara yol açar. Çünkü mesele çarpma değil, karar anıdır.

Trafikte saniyelik bir refleks, sigorta sürecinde haftalar süren bir dosyaya dönüşebilir.

Ve çoğu zaman dosyayı belirleyen şey, hasarın büyüklüğü değil, o an verilen kararın nasıl anlatıldığıdır.