Bekleme Eşiği: Lefkoşa–Girne Yolu’nda Sabır Azaldıkça Sertleşen Frenler

Lefkoşa–Girne Yolu’nda risk, çoğu zaman hızla değil bekleme süresiyle büyür. Sürücü ne kadar uzun süre yolda kalırsa, sabır eşiği o kadar düşer. Bu düşüş, freni daha erken değil, daha sert hale getirir.

Özellikle akşam saatlerinde, Girne’den Lefkoşa’ya dönüşte, yolun belirli kesimlerinde bekleme süresi uzar ama hareket tamamen durmaz. Bu yarı akış hali, sürücünün zihninde “artık yeter” noktasını tetikler. Sabır azaldıkça, fren bir kontrol aracı olmaktan çıkar, tepki aracına dönüşür.

Bekleme eşiği aşıldığında sürücü, öndeki aracın davranışını yorumlamaz. Yavaşlama mı, duruş mu ayrımı yapılmaz. Fren refleksi sertleşir. Arkadaki sürücü bu sertliğe hazır değildir. Bu nedenle oluşan hasarlar çoğu zaman zincirleme ama düşük hızdadır. Küçük temaslar art arda gelir.

Yerel bir sahne sık yaşanır. Akşam saatlerinde Gönyeli yaklaşımında uzun süre yavaş ilerleyen bir araç, öndeki aracın kısa süreli duraksamasına sert frenle karşılık verir. Arkadaki araç bu sertliği beklemez. Bir temas olur. Hız düşüktür, hasar küçüktür ama bekleme eşiğinin aşıldığı an net biçimde hissedilir.

Bu davranışın kökeni yalnızca bugüne ait değildir. 1990’larda Lefkoşa–Girne Yolu’nda bekleme süreleri kısaydı. Uzun beklemek istisnaydı. Bugün bekleme yaygındır ama zihinsel eşik hâlâ eskidir. Sürücü, bu kadar uzun süre yolda kalmaya hazır değildir. Bu hazırlıksızlık freni sertleştirir.

Lefkoşa–Girne Yolu’nda bekleme eşiği aşıldığında risk artar ama görünür hale gelmez. Yol durmaz, sürücü sertleşir. Bu sertlik, küçük ama tekrar eden hasarların temel nedenlerinden biridir. Sabır azaldıkça fren mesafesi değil, frenin tonu değişir.