Bellapais – Akşam Saatlerinde Karşılaşma Noktasının Yanlış Okunması

Bellapais’te yolların çoğu, karşılaşmanın nerede olacağına dair örtük bir anlaşmaya dayanır. Gündüz saatlerinde bu anlaşma çalışır. Yol boşken, sürücüler karşılaşmayı geniş görünen noktalarda bekler. Akşamüstüyle birlikte aynı yol, aynı beklentiyi karşılamaz.

Risk hızdan doğmaz. Karşılaşmanın nerede olacağına dair zihinsel haritanın bozulmasından doğar. Saat 18.30’dan sonra park edilmiş araçlar artar, ışık düşer, yol kenarları gölgeye girer. Gündüz “geniş” kabul edilen nokta, akşam saatlerinde aynı genişliği sunmaz. Sürücü yine orayı hedefler; yol artık buna izin vermez.

Zamanlama belirleyicidir. Akşam saatlerinde kısa inişler ve dönüşler üst üste biner. Bir araç aşağı inerken diğeri yukarı çıkar. İki taraf da karşılaşmayı bir sonraki açıklıkta yapacağını varsayar. O açıklık, park edilmiş bir araçla ya da gölgeyle kapanmıştır. Fren yapılır, direksiyon kırılır. Karşılaşma beklenenden daha dar bir noktada gerçekleşir.

Yerel bir senaryo tekrar eder. Manastır üstünden inen araç, gündüz kullandığı karşılaşma noktasına yaklaşır. Aynı anda karşıdan gelen araç da aynı noktayı hedefler. İki sürücü de “orada geçeriz” diye düşünür. Oysa yol akşam saatlerinde orada geçmez. Aynalar ve kapı kenarları bu yanlış okumanın bedelini öder.

Bu durum yeni değildir. 1990’larda da Bellapais’te karşılaşma noktaları belliydi. Değişen, akşam saatlerinde bu noktaların işlevini yitirmesidir. Yol aynı yol, refleks aynı reflekstir; ama ortam farklıdır.

Bellapais’te risk, yolun dar olması değildir.

Risk, karşılaşmanın nerede olacağının yanlış okunmasıdır.

Bu yanılgı sessizdir, tekrar eder ve çoğu zaman küçük temaslarla kayda geçer.