Bellapais – Manastır Altında Akşam Saatlerinde Park Edilmiş Araç Daralması

Bellapais Manastırı’nın alt kotunda kalan yol kesiti, gün içinde geniş algılanır. Park eden araçlar dağınıktır, karşılaşmalar seyrektir. Akşam saatlerinde ise aynı yol, fiziksel olarak değişmeden işlevsel olarak daralır. Risk bu daralmanın fark edilmemesinden doğar.

Sorun park etmek değildir. Sorun, park edilmiş araçların yolun gerçek genişliğini gizlemesidir. Saat 18.30 sonrası, manastır çevresindeki ziyaretçi trafiği çekilirken yamaç evlerine dönüş başlar. Araçlar yol kenarına daha düzenli ama daha sık park edilir. Yol hâlâ geçilebilir görünür; fakat manevra alanı kaybolur.

Zamanlama bu noktada belirleyicidir. Gün batımından sonra ışık açıları değişir. Taş duvarlar ve park edilmiş araçlar gölge üretir. Yolun daraldığı noktalar gözle seçilemez. Karşıdan gelen araç, son anda fark edilir. Fren yapılır, direksiyon kırılır. Bu anlar kısa ve sessizdir.

Yerel bir durum tekrar eder. Manastır altından yukarı çıkan bir araç, park edilmiş araçların arasından geçerken çizgisini biraz ortalar. Aynı anda karşıdan gelen araç, yolun hâlâ paylaşıma uygun olduğunu varsayar. İki araç birbirine beklenenden daha yakın geçer. Aynalar, kapı kenarları ve çamurluklar bu temaslardan payını alır.

Bu durum yeni değildir. 1990’larda da manastır çevresinde park vardı. Fark, akşam saatlerindeki eş zamanlı kullanımın artmasıdır. Yol aynı yol, taş duvarlar aynı duvarlardır. Değişen, park edilen araçların zamanlamasıdır.

Bellapais’te akşam saatlerinde risk, yolun dar olması değildir.

Risk, yolun daraldığının fark edilmemesidir.

Bu fark küçük görünür, tekrar eder ve çoğu zaman akşam saatlerinde kayda geçer