Dereboyu Pronto Çemberi Sonrasında Akışın Yeniden Dağıldığı İlk Hat

Dereboyu Pronto Çemberi, Osman Paşa Caddesi’nin bittiği yer değildir. Akışın biçim değiştirdiği ilk noktadır. Çemberden sonra trafik, cadde düzeninden çıkar ve kısa mesafede farklı beklentilere ayrılır. Bu ayrışma, hızla değil karar yoğunluğuyla risk üretir.

Çemberden çıkan sürücüler iki farklı ruh hali taşır. Bir kısmı Osman Paşa’daki yavaş ama sürekli akışın bittiğini varsayar. Diğer kısmı Dereboyu’nun daha akıcı karakterine geçtiğini düşünür. Bu iki varsayım, çemberden sonraki ilk 100–150 metrede aynı şerit üzerinde karşılaşır.

Bu bölümde yol genişliği algıyı yanıltır. Şeritler açılmış gibi görünür; ancak yan bağlantılar ve kısa girişler hâlâ aktiftir. Osman Paşa’dan gelen sürücü, arkasındaki baskının bittiğini düşünerek hızlanır. Yan yollardan katılan sürücü ise çember sonrası boşlukların kalıcı olduğunu varsayar. Boşluklar kalıcı değildir; anlıktır.

Yerel bir senaryo sık tekrar eder: Akşamüstü saatlerinde çemberden çıkan bir araç, Dereboyu yönüne doğru akışın açıldığını düşünerek hızlanır. Aynı anda yan bir bağlantıdan çıkan araç, çember sonrası trafiğin seyrekleştiğini varsayarak katılım yapar. Fren yapılır; mesafe kısadır. Hasar genellikle düşük hızda ama ön köşe hizasında olur.

Bu hattaki riskin nedeni çember değildir. Çemberden sonra başlayan belirsizliktir. Osman Paşa’nın düzenli yavaşlığı biter, Dereboyu’nun net akışı henüz başlamaz. Arada kalan bu kısa mesafe, sürücülerin varsayımlarını test eder. Varsayımlar örtüşmediğinde, küçük ama tekrar eden hasarlar ortaya çıkar.

Bu nedenle Dereboyu Pronto Çemberi sonrası ilk hat, tek başına bir geçiş değildir. Osman Paşa’dan taşınan alışkanlıkların çözüldüğü ve yeni bir şehir içi davranışın henüz oturmadığı geçici bir denge alanıdır.