Doğanköy Yokuşu Sonrası Köy İçinde Parklı Araç Daralmaları

Doğanköy Yokuşu’ndan inildikten sonra risk bitmez; şekil değiştirir. Yokuşun kasisli inişi sürücüyü yavaşlatmaya alıştırır. Ancak köy içine girildiğinde yol daralır ve risk, parklı araçların oluşturduğu ani boğazlardan doğar.

Köy içindeki sokaklar geçiş yolu gibi kullanılır. Akşam saatlerinde evlerin önüne kısa süreli parklar artar. Bu parklar düzenli değildir; biri sağda, diğeri birkaç metre sonra soldadır. İnişten gelen araç, kasislerden kalan ritimle ilerlerken bu daralmaları geç fark eder. Fren yapılır, ancak manevra alanı kasisli inişten sonra beklenenden daha kısadır.

Bu bölümde karşıdan gelen trafik genellikle yereldir. Yolun daraldığını bilen sürücüler duraksar ama tamamen durmaz. İki taraf da “bir şekilde geçilir” varsayımıyla hareket eder. Bu varsayım, dar boğazlarda aynaların ve çamurlukların paylaşıldığı temaslara yol açar.

Doğanköy Köy İçi’nde sık görülen bir durum şudur: Yokuştan inen araç, parklı bir aracın oluşturduğu daralmaya girer. Aynı anda karşıdan çıkan araç da hızını kesmiştir. İki araç da çizgiyi korumaya çalışır. Tam durulmaz; milimlerle geçilir. Temas düşük hızda olur ama kaçınılmazdır.

Bu hattaki riskin nedeni park değildir. İnişten taşınan sürüş alışkanlığıdır. Kasisli yokuşta kazanılan yavaşla–hızlan refleksi, köy içindeki daralmalarla uyumlu değildir. Yol değişir, refleks değişmez. Hasar bu uyumsuzlukta oluşur.