Esentepe Kuzey Sahil Yolu’nda Gün Sonunda Geç Fren Kararı

Esentepe’den geçen Kuzey Sahil Yolu, günün son saatlerinde farklı bir karar ritmi üretir. Akşam karanlığı tam çökmemiştir. Trafik seyrekleşmiştir. Yol hâlâ akıcıdır. Risk, hızdan ya da yoğunluktan değil, fren kararının gecikmesinden doğar.

19.30 ile 21.00 arasında sürücü zihni günün kapanışına geçer. Günlük tempo düşer. Yol, artık dikkat gerektiren bir alan gibi algılanmaz. Bu gevşeme, fren kararının birkaç an gecikmesine yol açar. Bu birkaç an, hasarın başladığı noktadır.

Bu saatlerde Kuzey Sahil Yolu’nda sürüş homojen görünür. Öndeki araç sabit hızda ilerler. Arkadaki araç da aynı ritmi sürdürür. Ancak öndeki araç, bir bağlantı yoluna ya da yerleşim girişine yaklaşırken yavaşladığında, bu yavaşlama geç fark edilir. Çünkü sürücü zihni hâlâ “akış devam ediyor” varsayımıyla çalışır.

Sorun ani fren değildir. Sorun, frene geç basılmasıdır. Hız düşüktür. Mesafe vardır. Ancak karar gecikir. Fren yapıldığında mesafe beklenenden daha kısa kalır. Temas düşük hızda olur. Hasar çoğu zaman tampon ve stop hizasında kalır.

Yerel bir senaryo sık tekrar eder. Gün sonunda Esentepe yönünde ilerleyen bir araç, yerleşim bağlantısına yaklaşır. Öndeki araç yavaşlar. Arkadaki araç, günün son rahatlığıyla mesafeyi koruduğunu varsayar. Fren kararı gecikir. Küçük bir çarpma olur. Olay büyümez. Ancak iz bırakır.

Bu saatlerde yaşanan olaylar çoğunlukla kayda girmez. Trafik sakin olduğu için yol hızla açılır. Taraflar kısa sürede ayrılır. Ancak desen nettir. Aynı saat aralığı, aynı yol, aynı gecikme.

Bu risk ne gece sürüşüne özgüdür ne de gündüze. Günün bittiği algısına özgüdür. Zihin kapanırken yol hâlâ açıktır. Bu uyumsuzluk, karar süresini uzatır.

Esentepe Kuzey Sahil Yolu’nda gün sonunda yaşanan risk, yolun tehlikeli olmasından değil, fren kararının birkaç an geç verilmesinden kaynaklanır. O birkaç an, günün son sessiz hasarlarını üretir.