Geçitkale Anayolunda Yol Kenarı Girişlerinin Görüşü Bozduğu An

Geçitkale anayolunda yol düz ve açık hissi verir. Ancak bu açıklık, yol kenarındaki tarla ve ev girişlerinin etkisini görünmez kılar. Girişler kısa mesafelidir, çoğu zaman tabelasızdır ve sürücünün görüş alanına geç girer. Risk, bu geç algıda ortaya çıkar.

Sorun girişlerin varlığı değildir. Sorun, girişlerin ne zaman fark edildiğidir. Anayolda ilerleyen sürücü, düzlüğün verdiği rahatlıkla bakışını ileriye sabitler. Yol kenarından ana yola katılan bir araç, görüş açısına beklenenden geç girer. Hız normal görünür, ancak algı geridedir.

Yerelde sık görülen bir durum vardır. Anayolda ilerleyen araç, yol kenarındaki girişten çıkacak bir aracı beklemez. Aynı anda tarla yolundan çıkan araç da anayoldaki aracın hızını düşük varsayar. İki taraf da geçişi “rahat” sanır. Frenler geç yapılır, karar anı kısalır.

Bu risk sabah erken saatlerde daha azdır. Öğle sonrası ve akşamüstü saatlerinde, yolun uzun süre boş kalması bu yanılgıyı güçlendirir. Yol sessizleştikçe, girişler zihinden silinir.

Geçitkale anayolunda tehlike yolun kendisinde değil, yolun kenarında başlar. Girişler sabittir, fakat sürücünün dikkati sabit kalmaz. Düzlük, görüşü değil beklentiyi daraltır.