Girne Çemberi, Lefkoşa yönünden gelen akışın şehir içine ilk temas noktasıdır. Çemberin kendisi bir yavaşlama üretir. Asıl risk, çemberden çıktıktan sonra başlar. Çünkü birçok sürücü için çember, zihinsel olarak “karmaşanın bittiği yer”dir.

Sorun hız değildir. Şeridin anlamsızlaşmasıdır. Çemberden çıkışla birlikte herkes kendi yönünü “doğru” kabul eder. Sağdan çıkan devam eder, soldan çıkan hızlanır, ortada kalan yerleşmeye çalışır. Şerit çizgileri vardır ama davranış yoktur. Bu, şeritsiz bir yol psikolojisi yaratır.

Zaman etkisi belirgindir. Sabah 08.00–09.00 arasında işe yetişme baskısı, akşam 17.00–18.30 arasında eve dönüş isteği çember çıkışında çakışır. Çemberden çıkan sürücü, arkasındaki akışı kesmemek için hızlanır. Yanındaki araç aynı kararı vermez. Kararlar senkron değildir.

Yerel alışkanlık bu durumu kalıcılaştırır. Girne Çemberi her gün kullanıldığı için risk “normal” kabul edilir. Şerit değişimleri sinyalsiz yapılır, kısa mesafeler önemsenmez. Çemberin hemen sonrası, şehir yolu gibi değil, geçiş alanı gibi kullanılır.

Somut bir sahne sık yaşanır. Çemberden çıkan iki araç, aynı anda aynı şeridi sahiplenir. Fren yapılır, korna çalınır, temas ya son anda engellenir ya da düşük hızda gerçekleşir. Hasar küçük olur. Neden nettir: şerit yokmuş gibi davranmak.

Girne Çemberi’nde risk, çemberin karmaşasından değil, çemberin bittiği sanılan anda başlar. Yol devam eder, fakat şerit disiplini zihinde sona erer.