Gün Batımı Sonrası Far Körleşmesi

Konum: Dipkarpaz – Apostolos Andreas Yolu, köye dönüşte açık kırsal kesitler

Dipkarpaz’a dönüş hattında gün batımı sonrasında ışık tamamen kaybolmaz. Asıl risk, ışığın tam kaybolmamasıdır. 18.45–19.45 aralığında gökyüzü hâlâ aydınlıktır; ancak zemin kararmaya başlamıştır. Bu geçiş saatinde far kullanımı başlar fakat görüş algısı tam dengelenmez.

Risk karanlık değildir.

Risk, ışık geçişidir.

Gün batımı sonrası karşıdan gelen araçların farları, açık kırsal hatta doğrudan göze temas eder. Yol çizgileri silikleşir. Banket hattı karanlıkta kalır. Özellikle hafif eğimli ve düzlük kesitlerde far ışığı doğrudan karşıdan gelir.

Sürücü birkaç saniyeliğine odak kaybı yaşar.

Bu hatta yol kenarı hareketleri düşük ışıkta geç seçilir. Hayvan, yaya veya yol kenarında bekleyen araç, far parlaması nedeniyle arka planla birleşir. Karar mesafesi kısalır.

Tekrarlanan bir senaryo:

Saat 19.10. Manastırdan dönen araç Dipkarpaz’a yaklaşır. Karşıdan gelen iki aracın farı arka arkaya göz hizasına gelir. Sürücü kısa süreli körleşme yaşar. Tam bu anda sağ bankete yakın bir araç yarım duruş halindedir. Direksiyon düzeltmesi geç yapılır, ani fren gerçekleşir.

Temas çoğu zaman olmaz.

Ancak far körleşmesi anında yön kararsızlığı artar.

Kışın bu etki daha erken saatlere kayar.

Yazın gün batımı uzar, risk süresi genişler.

Dipkarpaz kırsal dönüş hattında gün batımı sonrası risk, yol geometrisinden değil; ışık geçişinin yarattığı algı kaybından doğar. Görüş vardır, ancak netlik birkaç saniye gecikir. O gecikme, kırılgan anı üretir.