Işıksız Kavşaklarda “Ben Geçerim” Varsayımının Sessizce Çarpışmaya Dönüşmesi

Mağusa | Salamis Yolu’na bağlanan ışık olmayan kavşaklar | 18.00–20.00

Mağusa’da bazı kavşaklar gün içinde görünmez şekilde çalışır. Işık yoktur, tabela sınırlıdır, akış alışkanlıkla düzenlenir. Akşam saatlerine gelindiğinde bu düzen kırılganlaşır. Trafik azalmış gibi görünür, kararlar hızlanır.

Bu noktadaki risk hızdan değil, önceliğin varsayılmasından doğar. Sürücü, karşı tarafın yavaşlayacağını düşünerek kavşağa girer. Diğeri de aynı varsayımla ilerler. İki taraf da durma ihtimalini zihninde silmiştir. Kavşak, saniyelik bir karara kalır.

Zamanlama belirleyicidir. 18.00–20.00 arasında akış kesintisizmiş gibi görünür. Bu süreklilik, “durup bakma” refleksini zayıflatır. Işıksız kavşak, kontrol edilen bir nokta olmaktan çıkar; geçilip gidilen bir boşluk gibi algılanır.

Yerel bir senaryo sık tekrar eder. Yan yoldan gelen araç, ana yolun sakin olduğunu görür. Ana yoldaki araç ise karşıdan çıkış beklemez. İki araç neredeyse aynı anda kavşağa girer. Frenler geç kurulur. Çarpışma çoğu zaman düşük hızda olur ve ön köşe–yan panel hizasında gerçekleşir.

Bu kavşaklarda risk, dikkatsizlikten çok karşılıklı varsayımların çakışmasından kaynaklanır. Işıksız olmanın verdiği serbestlik, akşam saatlerinde kararları hızlandırır. Mağusa’da bu tür kavşaklar, küçük ama tekrarlayan hasarların sessizce biriktiği noktalardan biridir.