Köşklüçiftlik’te bir sokak gün içinde tek bir yer gibi görünmez. Sabah, öğle ve akşam aynı asfaltı paylaşır ama aynı şekilde kullanılmaz. Risk, bu değişimin fark edilmediği anlarda ortaya çıkar.

Sabah saatlerinde sokaklar okul ve iş trafiğiyle dolar. Kısa duruşlar, çift parklar ve ani yaya hareketleri normalleşir. Öğleye doğru bu yoğunluk dağılır. Sokak genişlemiş gibi hissedilir. Akşamüstüyle birlikte ikinci bir dönüş başlar. Bu kez trafik azalır, fakat hareket tamamen kaybolmaz.

Sorun hız değildir. Zaman algısının sabit kalmasıdır. Sürücü, sabahki karmaşayı geride bıraktığını düşünür. Oysa akşam saatlerinde risk farklı bir biçimde geri döner. Yan sokaklardan çıkan araçlar, kısa süreli park edenler ve evlere dönüş yapan yayalar bu kez daha sessiz ama daha öngörülmezdir.

Yerel davranış bu farkı büyütür. Köşklüçiftlik’te yaşayanlar, akşam saatlerinde sokağı “rahatlamış” kabul eder. Aynı sokakta sabah dikkat edilen noktalar, akşam gözden kaçar. Görüş açıları değişmez, ama beklenti düşer. Bu düşüş, küçük temasların temel nedenidir.

Somut bir akşam sahnesi sık yaşanır. Gün boyu yoğun olan bir sokakta, akşam saatlerinde kısa süreli bir araç manevrası yapılır. Karşıdan gelen araç, sabahki alışkanlıkla değil, akşamın sessizliğiyle ilerler. Fren yapılır, mesafe vardır. Ama karar geç gelir. Çarpışma değil, sürpriz yaşanır. Hasar küçük, neden nettir: aynı sokak, farklı saat.

Köşklüçiftlik’te risk, yolun kendisinden değil, zamanla değişen kullanımından doğar. Sokak aynı kalır. Davranış değişir.