Manastır Dönüş Saatlerinde Yorgun Sürüş Eğilimi

Konum: Dipkarpaz – Apostolos Andreas Yolu, köye dönüş hattı son 3 kilometre

Apostolos Andreas yönünden Dipkarpaz’a dönüş hattı, günün ilerleyen saatlerinde farklı bir sürüş karakteri üretir. Sabah çıkışta görülen odaklı ve hedefe dönük sürüş yerini akşamüstü rahatlamaya bırakır. Özellikle 17.00–19.30 aralığında bu değişim belirginleşir.

Risk hız değildir.

Risk, dikkat süresinin kısalmasıdır.

Manastır ziyareti tamamlanmıştır. Fotoğraf noktaları gezilmiş, mola verilmiş, yolculuğun “amaç” kısmı bitmiştir. Sürücü zihni bu tamamlanma hissiyle gevşer. Direksiyon hâlâ kontrol altındadır; ancak çevresel tarama sıklığı azalır.

Dipkarpaz’a yaklaşan son kilometrelerde yol açık görünür. Düzlük hissi artar. Ancak bu kesitte:

• Tarım bağlantı yolları ana hatta katılır
• Yol kenarında anlık yaya hareketi görülebilir
• Yarım şerit park etmiş araçla karşılaşılabilir

Bu küçük hareketler, tam dikkat gerektirir. Yorgun sürüşte ise bu mikro sinyaller geç fark edilir.

Tekrarlanan bir senaryo:

Saat 18.40. Manastırdan dönen araç Dipkarpaz’a yaklaşır. Sürücü rahatlamış durumdadır. Köy girişine birkaç yüz metre kala sağdaki toprak bağlantı yolundan bir araç ana yola katılır. Katılan araç köy içi hız varsayımıyla ilerler. Dönüş yapan araç ise hâlâ kırsal hız modundadır. Ani fren ve kısa şerit düzeltmesi yaşanır.

Çoğu zaman temas oluşmaz.

Ancak ani karar mesafesi daralır.

Bu eğilim yaz sezonunda daha belirgindir. Uzun sürüş ve sıcak hava, dikkat eşiğini düşürür. Kış aylarında tur yoğunluğu azaldığı için tekrar oranı düşer.

Manastır dönüş hattındaki risk, yol geometrisinden değil; psikolojik tamamlanma hissinden doğar. Hedefe ulaşıldıktan sonra zihinsel tempo düşer. O birkaç saniyelik dikkat boşluğu, Dipkarpaz’a giriş eşiğinde kırılgan bir an üretir.