Meydan Çevresinde Turistik Araçların Ani Duruş Alışkanlığı

Konum: Dipkarpaz Köy Meydanı – Kahvehane önü, küçük dükkân hattı, Atatürk Caddesi geçiş çizgisi

Dipkarpaz Köy Meydanı yaz aylarında bir geçiş noktası değil, bir “durma eşiği” haline gelir. Apostolos Andreas yönüne giden veya dönüş yapan araçlar, köy merkezine girdiklerinde planlı park yerine plansız kısa duruş tercih eder.

Risk yoğunluk değildir.

Risk, kararın son saniyede verilmesidir.

Meydana yaklaşan sürücü çoğu zaman yavaşlar ama park etmeye karar vermemiştir. Kahvehane önü gölgeli görünür. Taş dükkân cepheleri fotoğraf için uygun bir zemin oluşturur. Araç bir anda sağa kırar ve tam şeritten çıkmadan yarım durur.

Arkasından gelen araç, bu manevranın sinyalsiz ve ani olduğunu geç fark eder.

Özellikle 16.00–19.00 arasında bu alışkanlık artar. Gün batımı ışığı, meydanı fotoğraf noktası haline getirir. Turistik araç sürücüsü köyü “görülecek yer” olarak algılar; yerel sürücü ise meydanı “geçilecek alan” olarak kullanır.

Bu iki zihinsel kullanım biçimi çakışır.

Yerel bir tekrar eden senaryo:

Saat 17.45. Apostolos Andreas dönüşünden gelen araç meydan girişine girer. Sağ tarafta küçük dükkân önünde boşluk görür. Sinyal vermeden hafif sağa kırar ve durur. Arkasındaki araç ani fren yapar. Aynı anda karşıdan gelen üçüncü araç, daralan şeritte yön düzeltir. Temas çoğu zaman yaşanmaz; ancak aynaya sürtme, tampon teması ve kısa süreli trafik kilitlenmesi oluşur.

Kışın bu davranış seyrektir.

Yazın ve hafta sonlarında tekrar eder.

Dipkarpaz Köy Meydanı’ndaki risk, yolun fiziksel yapısından değil; meydanın turistik bir “durma noktası” gibi algılanmasından doğar. Ani karar, dar zaman aralığında zincir reaksiyon üretir.