Osman Paşa Caddesi’nde Meclis ile banka hattı arasındaki bölüm, sürücüler tarafından tek bir yol gibi okunur. Oysa bu kesit, iki farklı davranış alanının üst üste bindiği bir geçiştir. Yol değişmez; fakat yolun ne amaçla kullanıldığı birkaç yüz metre içinde farklılaşır.

Riskin nedeni hız değildir. Şeridin yanlış okunmasıdır. Meclis önünden çıkan sürücü, bu bölümü hâlâ bir geçiş hattı olarak görür. Banka hattına yaklaşan sürücü ise aynı şeridi kısa süreli duraklama alanı gibi kullanır. Aynı şerit, aynı anda iki ayrı işleve zorlanır. Bu çakışma, görünürde bir sorun yokken frenleri tetikler.

Zaman bu hatayı belirginleştirir. 09.00–10.30 arasında gündüz trafiği, 16.00–17.00 arasında ise akşam öncesi hazırlık bu bölümü hassaslaştırır. Öğle saatlerinde davranışlar daha nettir; ya geçilir ya durulur. Bu iki zaman diliminde ise kararlar yarım kalır. 1980’lerde Osman Paşa’nın daha çok geçiş aksı olarak kullanıldığı dönemden kalan alışkanlık, banka yoğunluğunun arttığı bu bölümle artık örtüşmez.

Yerel bir senaryo sık görülür: Saat 16.25 civarı, Meclis’ten çıkan bir araç akışı devam ettireceğini varsayarak sağ şeritte ilerler. Birkaç metre sonra banka önünde yavaşlayan aracı geç fark eder. Sol şerit, çembere hazırlanan araçlarla doludur. Fren sert gelir, arkadaki araç mesafeyi kapatmıştır. Temas düşük hızda olur; fakat şerit bir anda kilitlenir.

Osman Paşa Caddesi’nde bu bölüm, yolun değil niyetin değiştiği yerdir. Risk, sürücülerin bu değişimi aynı anda fark etmemesinden doğar.