Osman Paşa Caddesi – Pronto Çemberi Öncesi Son Fren Mesafesi

Osman Paşa Caddesi’nde Pronto Çemberi’ne yaklaşırken yolun son düzlüğü, sürücüler tarafından çoğu zaman kararların tamamlandığı alan gibi okunur. Oysa bu bölüm, kararların bittiği değil, fren mesafesinin kısaldığı yerdir. Yol hâlâ taşır; fakat tepki süresi artık yetmez.

Riskin nedeni hız değildir. Mesafenin yanlış ayarlanmasıdır. Çembere yaklaşan sürücü, önündeki aracın aynı kararı verdiğini varsayar. Sağ şeritteki kırılmalar geride kalmış gibi algılanır, sol şeritteki erken yer tutmalar ise “artık bitti” hissi yaratır. Bu his, takip mesafesini birkaç metre erken kapatır.

Zaman bu noktayı keskinleştirir. 08.45–09.10 arasında sabah akışı, 17.50–18.20 arasında akşam dönüşü bu son düzlüğü hassaslaştırır. Öğle saatlerinde aynı bölüm daha sakin çalışır; çünkü çembere giriş baskısı düşüktür. Akşam saatlerinde ise herkes son hamleyi yapmak ister. 1990’lardan sonra çember çevresindeki yük arttıkça, bu son mesafe kalıcı bir risk alanına dönüşmüştür.

Yerel bir senaryo sık görülür: Akşam 18.05 civarı, çembere birkaç araç kala hızını sabit tutan bir araç aniden fren yapar. Arkasındaki araç, kararların tamamlandığını düşündüğü için mesafeyi korumamıştır. Fren geç gelir, temas hafif olur; fakat çembere giriş birkaç dakika boyunca aksar.

Osman Paşa Caddesi’nde Pronto Çemberi öncesi bu son bölüm, yolun değil mesafenin tükendiği yerdir. Risk, tam da bu tükeniş anında sessizce ortaya çıkar.