Ozanköy – Akşam Saatlerinde Geri Geri Kaçış Refleksi

Ozanköy üst yamaç yollarında akşam saatlerinde karşılaşmalar sıklaşır. Yol genişliği değişmez; ancak karşılaşma anındaki karar süresi kısalır. Bu noktada sürücüler çoğu zaman ileri gitmek yerine geri geri kaçmayı seçer. Risk bu refleksin kendisinde değil, geri gidilen alanın yanlış okunmasında oluşur.

Sorun manevra değildir. Manevranın yapılacağı zeminin algılanmamasıdır. Üst yamaç yollarında geri kaçış mesafeleri kısa, eğim süreklidir. Taş duvarlar, bahçe setleri ve yol kenarındaki çıkıntılar gündüz fark edilir. Akşam ışığında bu sınırlar silikleşir. Sürücü arkasının güvenli olduğunu varsayar.

Zamanlama belirleyicidir. Saat 19.00 sonrası, yollar sakinleşmiş gibi görünür. Karşılaşma anında iki araç da durur. İçgüdüsel olarak biri geri gitmeye başlar. Geri hareket yavaş ama kararsızdır. Eğim nedeniyle araç beklenenden hızlı kayar ya da direksiyon küçük bir açıyla taş duvara yaklaşır.

Yerel bir durum sık tekrar eder. Dar yolda karşılaşan iki araçtan biri geri geri kaçmaya karar verir. Arka teker yol kenarındaki taş sete yaklaşır. Mesafe yanlış hesaplanır. Çarpışma önden değil, arkadan gerçekleşir. Tampon köşeleri ve arka çamurluklar bu hatanın bedelini öder.

Bu refleks yeni değildir. 1990’larda da Ozanköy’de karşılaşan araçlardan biri geri giderdi. O dönemde araç sayısı azdı, geri kaçış alanı daha rahattı. Bugün değişen, geri gidilen alanların daralması ve akşam saatlerinde daha sık kullanılmasıdır. Yol aynı yol, refleks aynı reflekstir.

Ozanköy üst yamaçta risk karşılaşmak değildir.

Risk, akşam saatlerinde geri geri kaçarken alanı yanlış okumaktır.

Bu durum sessizdir, tekrar eder ve çoğu zaman küçük ama net hasarlarla kayda geçer.