Hamitköy’de Dr. Fazıl Küçük Caddesi boyunca ve ona bağlanan dar iç sokak girişlerinde en sık tekrar eden mikro risklerden biri parktan burun çıkış temaslarıdır. Yol fiziksel olarak geniş sayılabilir. Görüş tamamen kapalı değildir. Ancak park düzeni çizgisel değil, alışkanlığa dayalıdır. Bu durum temas eşiğini görünmez hale getirir.

Risk park halindeki aracın ani çıkış yapmasından değil, çıkışın zamanlamasından doğar.

Bu aks üzerinde araçlar çoğunlukla cadde kenarına paralel park eder. Park alanı ile aktif şerit arasında belirgin bir tampon mesafe yoktur. Sürücü park halindeyken aynadan gelen akışı kontrol eder. Uygun bir boşluk gördüğünü varsayar. Ancak gelen aracın hızı sabit değildir. Görsel mesafe ile gerçek yaklaşma süresi çakışmaz.

Somut bir senaryo bunu açık gösterir. Saat 17.45. İş çıkışı başlamıştır. Cadde üzerinde akış yoğun fakat hareketlidir. Sağ tarafta park halinde duran bir araç sürücüsü içeriye doğru hafif manevra yaparak burun çıkarır. Amaç akışı test etmektir. Ancak bu küçük burun hareketi bile akan araç için ani bir görsel sinyaldir. Gelen sürücü park halindeki aracın tam çıkmayacağını varsayar. Park halindeki sürücü ise gelen aracın yavaşlayacağını düşünür. İki varsayım çakışır.

Bu temas genellikle düşük hızda olur. Çamurluk, tampon ve yan panel hasarları sık görülür. Büyük çarpışma nadirdir. Fakat risk tekrar eder. Çünkü park alanı ile şerit arasındaki sınır net değildir.

Öğle saatlerinde 12.30–14.00 arasında da benzer durum oluşur. Kısa süreli alışveriş için park eden araçlar hızlı giriş ve çıkış yapar. Bu saatlerde trafik akışı daha seyrektir. Seyreklik sürücüde güven algısı üretir. Ancak burun çıkışı, seyrek trafikte daha sürpriz etkisi yaratır.

Gece 20.30 sonrası farklı bir katman devreye girer. Aydınlatma sabittir fakat kontrast düşüktür. Park halindeki aracın far açısı ve cadde ışığı yansıması gelen sürücünün mesafe algısını etkiler. Burun hareketi geç fark edilir.

Bu bölgede riskin psikolojik boyutu önemlidir. Parktan çıkan sürücü genellikle acele eder. Arkadaki araç bir boşluk gördüğünde çıkışın tamamlanabileceğini düşünür. Ancak karşılıklı beklentiler eş zamanlı değildir.

Yerel kullanım paterni de belirleyicidir. Hamitköy’de mahalle içi araçlar birbirine aşinadır. Tanıdıklık hissi, temkinli davranışı azaltabilir. Fakat bu aks yalnızca mahalle trafiğinden oluşmaz. Çevre yolundan gelen ve hız adaptasyonunu tamamlamamış araçlar da aynı hattı kullanır.

Yol düz ve akıcı göründüğü için akan araç hızını korur. Parktan çıkan araç ise akan hızın düşeceğini varsayar. Bu iki zihinsel model çakıştığında burun teması oluşur.

Bu risk büyük kazalardan çok tekrar eden küçük hasarlar üretir. Ancak bu küçük hasarlar hattın genel risk profilini oluşturur. Parktan burun çıkış teması, yolun dar olmasından değil, iki tarafın zamanlamayı farklı hesaplamasından doğar.

Ve bu aks üzerinde zamanlama hatası saniyelerle ölçülür.