Salamis Yolu, Mağusa’dan kuzeye doğru uzanan en kesintisiz akslardan biridir. Doğu Akdeniz Üniversitesi önü bu aksın ritmini bozan kısa bir kesit oluşturur. Gün içinde yol akıcıdır; üniversite önünde ise akış, alışkanlıkla dur–kalk eder. Risk tam bu alışkanlığın genelleştirilmesinde ortaya çıkar.

Sorun hız değildir. Duruşun tahmin edilmesidir. EMU önünde araçlar bazen durur, bazen durmaz. Yaya geçişleri, servis girişleri ve kısa manevralar bu noktayı belirsiz kılar. Sürücü, bir önceki geçişte yaşadığını bir sonraki geçişte de bekler. Beklenti boşa çıktığında, karar süresi yetmez.

Zaman etkisi belirgindir. 08.00–09.30 ve 16.30–18.30 arasında ders giriş–çıkışları akışı parçalara böler. Bu saatlerin dışında ise yol yeniden hızlanır. Aynı nokta, gün içinde iki farklı yol gibi çalışır. Bu değişkenlik, özellikle alışık olmayan sürücüler için görünmezdir.

Yerel davranış yanılgıyı büyütür. EMU önünü sık kullananlar, “burada her an durulur” refleksiyle takip mesafesini gevşetir ya da ani frenlere alışır. Akışın durmadığı anlarda ise bu refleks tersine döner. Öndeki araç durmazken arkadaki araç duracak sanır; ya da tam tersi.

Somut bir sahne sık görülür. Üniversite önünde ilerleyen araç, yaya çıkacağını düşünerek yavaşlar. Arkadaki araç aynı yavaşlamayı bekler. Bu kez öndeki araç durmaz, hızını korur. Arkadaki araç geç fark eder, fren yapılır. Mesafe vardır ama zamanlama yetmez. Temas düşük hızda olur ya da son anda durulur. Neden nettir: alışılmış dur–kalkın yanlış okunması.

Salamis Yolu EMU önünde risk, yoğunluktan değil, yoğunluğun bazen yaşanmasından doğar. Yol aynı kalır; davranış gün içinde değişir. Bu değişim sabit sanıldığında, kısa kesit uzun hasar üretir.