Savastepe Sokak’ta Karanlık Yolun Hafızası ve Bugünkü Risk

Savastepe Sokak

1960’larda bu sokak bugünkü yerleşim yoğunluğuna sahip değildi. Yol üzerinde Lord Spinney’e ait ana yapı ile ona bağlı yardımcı evler dışında, yalnızca birkaç müstakil ev bulunuyordu. Sokaktan sonrası ise limon ve zeytin bahçeleriyle kaplıydı. Yol karanlıktı, fakat bu karanlık bir risk üretmezdi; çünkü geçiş trafiği yoktu.

Bugün yol hâlâ karanlık. Sokak aydınlatması kesintili, bazı bölümlerde tamamen yetersiz. Değişen şey ışık değil, yolun kullanılış biçimi. Bellapais yönünden Girne’ye inecek olan sürücüler, özellikle akşam saatlerinde ana güzergahı bırakıp bu hattı kaçış yolu olarak kullanıyor. Aynı anda Savastepe Sokak’ta oturanlar da evlerinden çıkıp ana yola katılmaya çalışıyor.

Risk kavşaktan değil, karanlıkta yaklaşan trafiğin yanlış algılanmasından doğar. Emin Ağa önü üzerinden devam eden sürücüler Savastepe’ye çıkacakları anda, soldan gelen araçları çoğu zaman geç fark eder. Yol boş sanılır. Hız yapılmadığı varsayılır. Oysa karanlık, mesafeyi olduğundan uzun gösterir.

Bu davranışın kökü eskidir. 1960’lardan 1990’lara kadar bu sokakta kontrol etmeden çıkmak sorun yaratmazdı. Çünkü yol, Lord Spinney yapıları ve birkaç ev dışında, sürekli bir akış taşımazdı. Bugün aynı refleks, Bellapais kaçış trafiğiyle çakışır. Fiziksel karanlık, eski alışkanlıkları görünmez kılar.

Somut bir sahne sık yaşanır: Bellapais tarafından inen bir araç Emin Ağa önünü geçer ve Savastepe’ye çıkacaktır. Soldan gelen araç karanlıkta geç fark edilir. Frenler serttir, hız düşüktür. Hasar çoğu zaman küçük olur; ama iki sürücü de durup aynı noktaya bakar.

Savastepe Sokak’ta risk yeni değildir. Yeni olan, bahçelerle çevrili eski bir yolun, bugünün kaçış trafiğini taşımasıdır. Karanlık yol, geçmişten kalan alışkanlıklarla birleştiğinde sessiz bir çarpışma üretir.