Serdarlı Köy Merkezinde Yolun “Herkesindir” Algısının Çakıştığı An

Serdarlı köy merkezinde yol, yalnızca bir ulaşım alanı değildir. Günlük yaşamın içinden geçer. Araçlar, yayalar, kısa duruşlar ve anlık manevralar aynı mekânda birlikte var olur. Bu durum zamanla “yol herkesindir” algısını güçlendirir. Risk bu ortaklık duygusunun aynı anda devreye girdiği anlarda ortaya çıkar.

Sorun kuralsızlık değildir. Sorun, kuralların sessizce geri plana itilmesidir. Köy merkezinden geçen sürücü, yavaşlayanın yola çıkabileceğini bilir. Yaya, aracın duracağını varsayar. Yol kenarında duran biri, birkaç saniyeliğine akışın kendisi için esneyebileceğini düşünür. Herkes haklıdır, ama aynı anda.

Yerelde sık tekrar eden bir durum vardır. Bir araç yavaşlar, bir yaya adım atar, karşıdan gelen araç hızını düşürmez. Kimse tamamen durmaz. Herkes biraz devam eder. Bu küçük devamlar üst üste geldiğinde belirsiz bir an oluşur. Frenler geç yapılır, kısa duraksamalar ve karşılıklı bakışlar yaşanır.

Bu risk yoğun saatlerde görülmez. Kalabalık davranışı netleştirir. Tehlike, köy merkezinin sakin olduğu ve herkesin birbirini “anladığını” düşündüğü anlarda ortaya çıkar. Ortaklık duygusu, karar anını bulanıklaştırır.

Serdarlı köy merkezinde bu tür anlarda sorun yolun paylaşılması değildir. Sorun, paylaşımın sınırının aynı anda belirsizleşmesidir. Yol herkesindir, ama aynı anda herkesindir sanıldığında akış kırılır.