İskele sahil hattında park cepleri sadece durmak için değil, karar vermek için de kullanılır.
Bu karar, çoğu zaman parkın içinde değil; parkın eşiğinde değişir.

Akşam saatlerinde sahil boyunca ilerleyen sürücü, boş bir park cebi görür. Yavaşlar. Sinyal verilir. Araç park çizgisine yaklaşır. Tam bu anda karar değişir. Park dar görünür. Arkadan gelen araç yaklaşmıştır. Durmak yerine tekrar akışa katılma refleksi devreye girer.

Bu manevra ani değildir. Ama beklenmez. Araç park edeceği varsayımıyla yavaşlamışken, tekrar hızlanır. Arkadaki sürücü ise bu yavaşlamayı park kararı olarak okumuştur. Mesafe buna göre ayarlanmıştır.

Bu noktada yaşanan temaslar sert olmaz. Çoğu zaman ani bir fren ya da kısa bir sürtünme şeklindedir. Sorun park edilmemesinde değil, park edilecek sanılıp vazgeçilmesindedir.

Bu refleks özellikle yaz akşamları belirgindir. Sahil hattında park seçenekleri sınırlıdır. Sürücü kararını yolun ortasında değil, park cebinin ağzında verir. Bu gecikme, arkadaki için görünmezdir.

İskele’de bu tür anlarda risk parkta değil;
park kararının son anda geri alınmasındadır.