Tepebaşı - Lapta İnişinde Akşam Fren Isınması

Tepebaşı’ndan Lapta yönüne inen hat, köy merkezinden çıktıktan sonra kısa aralıklarla eğim değiştirir. Tepebaşı meydanından, cami çevresinden aşağı doğru başlayan iniş, birkaç viraj sonra daha belirgin bir yokuşa döner. Gündüz bu yol açık görünür. Asfalt aynı asfalttır. Virajlar aynı virajdır. Akşam saatlerinde ise sürüş davranışı değişir.

Risk, akşam inişinde frenlerin ısınmasıyla başlar.

Özellikle 18.00 ile 20.00 arasında iniş trafiği artar. Lapta sahil hattına inenler, Alsancak tarafına geçmek isteyenler, köyden çıkıp sahile dönmek isteyenler aynı saat aralığında yola çıkar. Bu saatlerde iniş boyunca fren kullanımı sıklaşır. Virajlar ardışık geldiği için hız sürekli yeniden ayarlanır. Eğim, araç üzerinde sabit bir ivme üretir. Bu ivme gözle görülmez, ama fren sisteminin üzerinde birikir.

Tepebaşı inişinde sorun ani hızlanma değildir. Sorun, hızın hiç fark edilmeden taşınmasıdır. Araç, düz kesitte hızını koruduğunu sanırken, yokuşta aynı gaz konumu daha yüksek hıza dönüşür. Viraj öncesinde fren biraz daha geç basılır. Pedal hissi aynı kalır gibi görünür, ama birkaç viraj sonra fren tepkisi farklılaşabilir. Fren mesafesi birkaç metre uzar. Bu uzama, en çok viraj girişinde fark edilir.

Yerel bir senaryo akşamüstü sık görülür: Tepebaşı’nda kısa bir duruş sonrası araç Lapta yönüne iner. İlk iki viraj rahat alınır. Üçüncü virajdan sonra eğim artar. Sürücü her virajda aynı şekilde fren yaptığını düşünür. Bir noktada viraj yaklaşırken fren biraz daha sert basılmak zorunda kalınır. Arkadan gelen araç da aynı iniş ritminde ilerliyorsa, takip mesafesi hissedilenden daha kısa kalabilir. Bu, fiziksel bir yol kusuru değil, inişin birikimli etkisidir.

Akşam saatlerinde ışık azalırken yol daha sakin görünür. Bu sakinlik, inişin mekanik yükünü gizler. Tepebaşı inişi, günün sonunda aynı hat üzerinde farklı bir risk üretir ve sonra trafik dağıldığında yeniden sessizleşir.