Trafik Kazalarında “Kamera Yoksa Ne Olur?” Sorusu Neden Bu Kadar Sorulur?

Son yıllarda trafik kazalarından sonra en sık sorulan sorulardan biri şudur:
“Kamera var mı?”

Bu soru bazen olaydan bile önce gelir.

Kavşakta, park alanında ya da dar bir sokakta küçük bir temas yaşanır. Taraflar iner, araçlara bakar ve hemen çevreye göz atılır. Bir iş yeri kamerası, bir site kamerası ya da araç içi kamera aranır. Çünkü yaygın bir kanaat vardır:
Kamera yoksa dosya da yoktur.

Ama dosyalar bu kadar basit ilerlemez.

Gerçek şu ki, birçok trafik kazasında kamera kaydı yoktur. Olan kayıtlarda ise açı yetersizdir, gece görüntüsü net değildir ya da olay anı kadraj dışında kalmıştır. Buna rağmen trafik sigortası dosyaları yalnızca kamera görüntüsüne bağlı olarak değerlendirilmez.

Kamera kaydı güçlü bir kanıttır, ancak zorunlu değildir.

Fotoğraflar, tutanaklar, araçların hasar yönleri ve beyanlar birlikte ele alınır. Kamera olmadığı durumlarda dosya açılmaz diye bir kural yoktur. Ancak kamera olduğunda, tartışmalar daha hızlı çözülür. Asıl fark burada ortaya çıkar.

Sorun, kamera beklentisinin beyanların önüne geçmesidir. Taraflar kendi anlatımlarını geri plana atar, her şeyi görüntüye bağlar. Oysa birçok kazada görüntü olsa bile karar, tek başına videoya dayanmaz.

Trafik sigortası açısından önemli olan, olayın oluş şeklinin bütüncül olarak anlaşılmasıdır. Kamera bu tabloyu destekler, ama tek başına çizmez.

Kamera konusu şunu gösterir:
Trafikte risk bazen kazada değil,
kanıt beklentisinin yanlış kurulmasında büyür.

Ve “kamera yok” denilen bir olay, doğru değerlendirildiğinde yine dosyaya dönüşebilir.