Yeşilırmak Tarla Yolunda Stabilize Zeminde Fren Mesafesi

Yeşilırmak köy merkezinden çilek tarlalarına doğru açılan ara yollar, asfalt hattın kısa süre sonra stabilize zemine dönüştüğü geçişlerdir. Bu yollar özellikle hasat döneminde, sabah erken saatlerde aktifleşir. 06.00 ile 08.30 arasında traktörler, küçük kamyonetler ve kasa yüklü araçlar tarla giriş çıkışlarında yoğunlaşır. Yol dar değildir. Ancak yüzey karakteri değişkendir.

Stabilize zemin yaz aylarında sert ve tozlu görünür. Lastik, bu yüzeyde yeterli tutuş sağladığı hissini verir. Fakat aynı zemin, hafif nemli sabahlarda gevşek bir yapı gösterir. İnce çakıl ve toprak, asfalt fren mesafesinin alışkanlığını bozar. Risk burada ortaya çıkar.

Sorun hız değildir. Sorun, yüzeyin yanlış okunmasıdır. Sürücü asfalt refleksiyle fren yapar. Ancak stabilize zeminde duruş birkaç metre uzayabilir. Özellikle tarla girişlerinde ani yavaşlama gerektiğinde bu fark belirginleşir. 2021 yazında sabah saatlerinde kasa yükleyen bir pikap, gevşek zeminde duruşu beklediğinden geç tamamlamıştır. Fiziksel hasar oluşmamış, fakat kısa süreli kontrol hissi azalmıştır.

Tarla yollarında yol çizgisi yoktur. Şerit algısı doğal sınırlarla belirlenir. Yol kenarında biriken toprak, zamanla asfalt geçiş noktasına taşınır. Stabilizeden asfalta çıkarken lastik üzerinde kalan gevşek malzeme, ilk fren anında kısa süreli kayma hissi yaratabilir. Bu durum özellikle hasat yoğunluğunda daha sık görülür.

Yeşilırmak küçük bir yerleşimdir. Tarım günlük yaşamın parçasıdır. Bu nedenle tarla yolları köyün davranış haritasında önemli bir yer tutar. Sabah erken saatlerde tempo düşüktür, fakat araçların yük dengesi değişkendir. Arka kasa ağırlığı fren dengesini etkileyebilir.

Stabilize zemin görünüşte sakin ve tanıdıktır. Ancak yüzey koşulları gün içinde değişebilir. Öğlene doğru güneş zemini kurutur, tutuş artar. Sabah neminde ise fren mesafesi uzayabilir. Tarla yolunun karakteri fiziksel olarak sabit değildir. Günün saatine göre yeniden şekillenir.