Alsancak’ta geri manevralar, Lapta’dakine benzemez. Sorun manevranın kendisi değil, nereden yapıldığıdır. Otel girişleri, restoran önleri ve kısa süreli park alanları, geri çıkışı sıradan bir hareket olmaktan çıkarır.
Bu noktalarda sürücü, geri çıkarken sadece trafiği değil müşteri akışını da hesaba katmak zorundadır. Kapı açılır, biri iner, diğeri biner, valeye bakılır. Geri manevra, tek bir karar değil bir dizi kesintinin içinde yapılır. Bu kesintiler, niyeti görünmez kılar.
En sık yaşanan senaryo şudur:
Araç geri çıkmaya başlar. Yoldan gelen sürücü, bunun kısa bir manevra olduğunu varsayar ve yavaşlar. Tam bu sırada araç durur, sonra yeniden hareket eder. Beklenti bozulur. İkinci hamle, ilkinden daha tehlikelidir.
Alsancak’ta bu riskin büyümesinin nedeni, ana yol akışının Lapta’ya göre daha hızlı olmasıdır. Yoldan gelen sürücü geri çıkan aracın tek seferde çıkacağını düşünür. Oysa otel ve restoran önlerinde geri çıkış çoğu zaman parçalıdır. Parçalı manevra, tek hamle bekleyen sürücüyü hazırlıksız yakalar.
Bir diğer sorun, göz teması yanılgısıdır.
Geri çıkan sürücü aynada yoldan geleni görür, yoldan gelen de geri çıkışı fark eder. İki taraf da duracağını ya da devam edeceğini sanır. Ama bu sanı net değildir. Net olmayan kararlar, tampondan kapıya uzanan sessiz hasarlar üretir.
Bu kazalar genellikle düşük hızda olur.
Bu yüzden “önemsiz” görülür. Oysa tekrar oranı yüksektir. Aynı otel önü, aynı restoran girişi, aynı saatler… Senaryo değişmez; sadece araçlar değişir.
Alsancak’ta geri çıkışların riskli olmasının bir nedeni de zaman baskısıdır. Sürücü acele eder. Arkadaki akış onu iter. “Hemen çıkayım” düşüncesiyle yapılan her hamle, ikinci bir hamleyi zorunlu kılar. İkinci hamle ise en riskli andır.
Alsancak’ta güvenli sürüş, geri manevranın hızla bitirilmesiyle değil tek seferde ve net yapılmasıyla mümkündür. Otel ve restoran önlerinde yapılan belirsiz çıkışlar, trafiğin en pahalı yanılgılarındandır.
Geri çıkış kısa sürebilir.
Ama etkisi uzun kalır.
