Lokasyon: Yavuz Çıkarma Plajı karşısından yukarı çıkan iç köy eğimleri, Alsancak.
Bu bölgede yaz boyunca yol kuru kalır. Denizden gelen tuz, toz ve ince mıcır tabakası asfaltın üzerinde birikir. Gözle belirgin değildir. Ancak yüzey karakteri değişmiştir.
Risk, ilk ağır kış yağmurunda ortaya çıkar.
Yağmur başladığında asfalt homojen ıslak görünür. Oysa eğimli yüzeyde su akışı eşit değildir. Bazı bölümlerde ince tortu suyla karışarak kaygan bir film oluşturur. Bazı kesitler ise daha temizdir ve daha yüksek tutuş sağlar.
Sürücü yüzeyi tek tip varsayar.
Sorun burada başlar.
Saat 17.40. Hava birden kapanmıştır. Sahilden çıkan bir araç yukarı eğime girer. Yağmur yeni başlamıştır. Sürücü normal fren basıncı uygular. Ancak yolun bir kısmında tutuş azalır, araç hafifçe kayar. Aynı anda karşıdan iniş yapan araç dar kesitte görünür.
Fren mesafesi beklenenden uzundur.
Bu bölgede çarpışmalar genellikle yüksek hızdan değil, yüzey tutuşunun düzensizliğinden kaynaklanır. Özellikle eğimin başlangıç noktasında, suyun henüz akıp temizlemediği ilk 20–30 dakikalık periyot en riskli zamandır.
Kışın ilerleyen haftalarında risk azalır. Çünkü yüzey temizlenir, sürücüler adapte olur. Ancak sezonun ilk güçlü yağmuru her yıl benzer paterni tekrar üretir.
Eğim, suyun davranışını hızlandırır. Düz zeminde biriken su burada akışa geçer. Bu akış, ince tozu yol boyunca dağıtır. Böylece tek bir kaygan nokta değil, değişken sürtünme bantları oluşur.
Alsancak iç eğim hattında bu durum özellikle plaj karşısı geçişinde belirgindir. Sahil kuru algısından çıkan sürücü, bir dakika içinde ıslak ve eğimli yüzeye adapte olmaya çalışır. Adaptasyon gecikirse hata payı artar.
Bu kesitte risk yağmur değildir.
Risk, ilk yağmurla birlikte yüzey karakterinin değişmesidir.
