Alsancak geceleri sessiz görünür ama çalışmaya devam eder.
Oteller için gece vardiyası, işin bittiği değil, riskin biçim değiştirdiği zamandır.
Resepsiyon daha sakindir.
Koridorlar boşalır.
Gün içinde görünmeyen detaylar geceleri ortaya çıkar.
Bir misafir kapalı havuz alanında kayabilir.
Gece gelen bir tedarik aracı, personel parkında duran araca çarpabilir.
Elektrik kesintisi mutfak ekipmanını devre dışı bırakabilir.
Uzun vardiyada çalışan bir personelin aniden sağlık sorunu yaşayabilir.
Bunlar istisna değildir.
Alsancak’ta gece vardiyasının doğal parçalarıdır.
Bu bölgeyi farklı yapan şey konumdur. Otellerin çoğu sahil yoluna yakındır. Gece trafik daha seyrektir ama hız daha yüksektir. Personelin önemli bir kısmı vardiya giriş çıkışlarında motosiklet ya da eski model araç kullanır. Kazalar gündüze göre daha azdır, ama yaşandığında gecikmeye tahammül yoktur.
Gece vardiyasında kimse “yarın hallederiz” diyemez.
Sabah kahvaltısı aksamamalıdır.
Misafirler bir sorun yaşandığını fark etmemelidir.
Bu saatlerde sigortanın anlamı da değişir.
Konu poliçe maddeleri değil, sürecin akmasıdır.
Gece yaşanan bir olayda otel personeli ofis aramaz, mail yazmaz, form doldurmaz. Bir fotoğraf, kısa bir mesaj ya da sesli not gönderilir. O an verilen tepki, gecenin sakin mi yoksa sorunlu mu geçeceğini belirler.
Alsancak’ta gece yarısından sonra sorunlar bildirilmez.
Gönderilir.
İyi işleyen bir sigorta sistemi sabah kendini belli etmez.
Her şey normalmiş gibi devam eder.
Kötü işleyen sistem ise sabah vardiya değişiminde ortaya çıkar.
Geç kalan müdahaleler, misafir şikayetleri, iç operasyon aksaklıklarıyla.
Bu yüzden Alsancak’ta otel personeli için sigorta, “hasar sonrası” bir konu değildir.
Gece vardiyasının bir parçasıdır.
Misafirler 03:00’te yaşanan krizi görmez.
Sadece sabah her şeyin yolunda olduğunu hatırlar.
Bu yazı genel bir otel yazısı değil.
Bu, Alsancak’ın gece vardiyası gerçeğidir.
