Gönyeli sekizli bağlantı çemberine yaklaşırken sağa yönelen kol, eski Boğaz yolu ve devamında Pınarbaşı, Ağırdağ ve Kömürcü hattına bağlanır. Bu sapak, uzun yıllar kullanılan eski Girne güzergâhına alışkın sürücüler için hâlâ güçlü bir refleks üretir. Yeni çevre yolunun düzenli ve geniş yapısı içinde bu sağ dönüş, çoğu zaman son anda verilen bir karara dönüşür.
Sorun yön tabelasının görünmemesi değildir. Tabelalar nettir. Asıl mesele, sürücünün karar anını geciktirmesidir.
Lefkoşa yönünden gelip Gönyeli sekizli bağlantıya yaklaşan araç, başlangıçta düz devam etmeyi planlayabilir. Ancak çembere metreler kala eski Boğaz yönüne dönmesi gerektiğini hatırlar. Bu hatırlama çoğu zaman navigasyon uyarısı, yol kenarındaki bir işaret ya da alışkanlıkla olur. Karar geç verildiğinde şerit değişimi ani gerçekleşir.
Saat 17.40. Akşam yoğunluğu başlamıştır. Sol şeritte çembere yaklaşan bir araç, sağa döneceğini geç fark eder. Aynaya bakar, boşluk görür ve direksiyonu kırar. Sağ şeritte ilerleyen başka bir araç, düz devam etmeyi planlamaktadır. Mesafe yeterli gibi görünür; ancak hız farkı hesaba katılmaz.
Bu noktada çarpışma her zaman sert olmaz. Çoğu olay sürtme, ani fren ya da şerit içi savrulma şeklinde gelişir. Fakat özellikle ıslak zeminde veya gece saatlerinde bu manevra zincirleme etki yaratabilir. Arkadan gelen araç, ani şerit değişimini beklemez.
Eski Boğaz sapağının bir diğer özelliği, yön kararsızlığının psikolojik baskı üretmesidir. Çember yaklaşırken sürücü aynı anda üç ihtimali değerlendirir: sola Gönyeli, düz Alayköy–Güzelyurt, sağ eski Boğaz. Bu çoklu seçenek yapısı, karar süresini kısaltır.
Gece 22.30 sonrası trafik azalır ve sürücüler daha hızlı ilerler. Bu saatlerde geç verilen sinyal ve ani şerit kırma daha belirgin risk oluşturur. Sabah saatlerinde ise Gönyeli içi yoğunluk sağ şeridi doldurur, sağa dönüş için boşluk bulma baskısı artar.
Yeni çevre yolu düzenli ve korumalıdır. Ancak eski güzergâh alışkanlığı, son saniye yön değişimi üretir. Risk, yolun fiziksel yapısından değil; kararın gecikmesinden doğar.
