Karaağaç Sigorta Rehberi | Genel Anlatım

Karaağaç, Girne ile Esentepe arasında yer alan ve çoğu zaman bir geçiş noktası olarak algılanan bir köydür. Harita üzerinde küçük görünür, yol üzerinde hızlıca geçilir. Ancak bu algı, Karaağaç’ın risk karakterini tam olarak yansıtmadığı için yanıltıcıdır. Köyün sigorta açısından önemi, fiziksel büyüklüğünden değil, sürücü davranışını fark ettirmeden değiştiren yapısından kaynaklanır.

Karaağaç’ta risk, belirli bir kavşakta ya da tek bir noktada yoğunlaşmaz. Daha çok yolun genel karakterinden ve bu karakterin geç fark edilmesinden doğar. Girne veya Esentepe yönünden gelen sürücüler, uzun süre ana yol temposunda ilerler. Yol geniştir, görüş açıktır ve çevrede ani bir yerleşim hissi yoktur. Bu süreklilik, hızın ve dikkat seviyesinin doğal olarak aynı düzeyde kalmasına neden olur.

Oysa Karaağaç’a girildiğinde yolun işlevi değişir. Sahil yolu ya da ana bağlantı hissi, fark ettirmeden köy yoluna dönüşür. Bahçe girişleri başlar, yan yollar sıklaşır, taş duvarlar ve eğimli bağlantılar yol kenarına yaklaşır. Ancak bu değişim keskin bir sınırla gerçekleşmediği için sürücünün zihninde de net bir kırılma oluşmaz. Risk tam bu belirsizlik alanında ortaya çıkar.

Zaman faktörü Karaağaç’ta belirleyicidir. Günün erken saatlerinde yol sakin görünür ve bu sakinlik çoğu zaman hız algısını bozar. Öğleden sonra ise köy içi hareket yavaş yavaş artar. Akşamüstü saatlerinde bahçelere dönüşler, kısa süreli duruşlar ve karşılıklı manevralar daha sık görülür. Bu hareketlilik ani değildir, bu yüzden sürücü için beklenmedik olur.

Karaağaç’ın yerleşimi Beşparmak Dağları’nın kuzey eteklerine yayılmıştır. Deniz ile dağ arasında kalan bu yapı, yolu sürekli hafif eğimli hale getirir. Düzlük hissi vardır ancak yol tamamen düz değildir. Bu durum fren mesafesini ve dönüş açılarını etkiler. Özellikle alışkanlıkla kullanılan ana yol hızları, bu eğimli yapıyla uyumlu çalışmaz.

Köyde görülen hasarların önemli bir kısmı yüksek hızdan kaynaklanmaz. Çoğu temas, düşük ya da orta hızda gerçekleşir. Ancak temas şekli genellikle açılıdır. Araçlar, birbirlerinin niyetini yanlış okur. Bir taraf yavaşladığını düşünürken, diğer taraf yolun hâlâ akıcı olduğunu varsayar. Bu karşılıklı varsayım hatası, Karaağaç’ın en tipik risk desenidir.

Bu durum geçmişle de bağlantılıdır. Karaağaç, uzun yıllar boyunca seyrek yerleşimli bir tarım köyü olarak varlığını sürdürdü. Yol daha dardı, ancak davranış daha yavaştı. Zaman içinde yol iyileşti, araç sayısı arttı ve geçiş temposu hızlandı. Buna karşın köy içi yol alışkanlıkları aynı hızda değişmedi. Bugün risk, bu iki dönemin üst üste binmesinden doğar.

Karaağaç’ta riskin belirgin bir “tehlike noktası” yoktur. Işıksız kavşaklar, keskin virajlar ya da ani daralmalar ön planda değildir. Asıl mesele, sürücünün zihninde yolun hâlâ eski işleviyle çalıştığının sanılmasıdır. Bu nedenle Karaağaç, dikkat eksikliğinden çok, alışkanlık devamlılığıyla açıklanır.

Sigorta perspektifinden bakıldığında Karaağaç, küçük bir köyden daha fazlasıdır. Girne–Esentepe hattında davranışın değişmesi gereken ilk yerlerden biridir. Bu değişim fark edilmediğinde risk ortaya çıkar. Karaağaç’ın önemi de burada yatar.

Bu rehber, belirli bir teminatı ya da ürünü anlatmak için değil, Karaağaç’ın genel risk doğasını tanımlamak için hazırlanmıştır. Çünkü bu köyde risk, tek bir olaydan değil, yolun sürücü zihninde geç değişmesinden kaynaklanır. Karaağaç’ı anlamak, yolu değil alışkanlığı okumayı gerektirir.