Ozanköy – Akşam Saatlerinde Yokuşta Sessiz Hızlanma

Ozanköy’ün üst yamaç yolları akşam saatlerinde farklı çalışır. Gündüz yavaş ve kontrollü görünen inişler, gün batımından sonra hızlandığını hissettirmeden akmaya başlar. Yol aynı yoldur, eğim aynıdır. Değişen yalnızca algıdır.

Risk hızdan değil, hızın fark edilmemesinden doğar. Yamaç yolları taş duvarlarla ve bahçe sınırlarıyla çevrilidir. Bu yapı motor sesini bastırır, rüzgâr hissini azaltır. Araç hız kazanır; fakat sürücü bunu bedensel olarak algılamaz. Göstergeye bakılmadıkça hız artışı sezilmez.

Zamanlama belirleyicidir. Saat 18.30–20.00 arası, kısa inişler yapılır. Eve dönüş, markete inip çıkma, kısa ziyaretler. Bu yolculuklar “uzun yol” hissi yaratmadığı için dikkat gevşer. Yokuş boyunca hız sabit sanılırken araç gerçekte hızlanır. Bir viraj sonrası park edilmiş araç ya da karşıdan gelen trafik, beklenenden daha hızlı yaklaşır.

Yerel bir senaryo tekrar eder. Üst yamaçtan aşağı inen araç, yokuşu akıcı biçimde alır. Yol boş görünür. Bir sonraki dar kesitte karşıdan gelen araçla karşılaşılır. Fren geç yapılır. Çarpışma çoğu zaman olmaz; ancak ani fren ve savrulma riski oluşur. Arkadan gelen araçlar için zincirleme tehlike doğar.

Bu durum yeni değildir. 1990’larda da Ozanköy yamaçları aynı eğime sahipti. O dönemde araç sayısı azdı, hız doğal olarak düşüktü. Bugün değişen, akşam saatlerinde bu yolların daha sık ve daha rahat kullanılmasıdır. Sessizlik, hızı gizler.

Ozanköy üst yamaçta risk, yokuş aşağı gitmek değildir.

Risk, yokuşun hızlandırdığını fark etmemektir.

Bu yanılgı sessizdir, tekrar eder ve çoğu zaman akşam saatlerinde ortaya çıkar.