📍 Lefkoşa – Kumsal Bölgesi
Birçok hasar kaydı, olaydan sonra aynı cümleyle anlatılır:
“Bu sokağı çok iyi biliyorum.”
Bu ifade, Lefkoşa Kumsal bölgesinde tekrar eden hasarların en sessiz ama en güçlü tetikleyicilerinden biridir. Sokak tanıdık hale geldikçe, sürücü dikkatini çevreden değil, kendi deneyimine yöneltir. Bu yönelme, özgüven üretir. Ancak bu özgüven çoğu zaman gerçeğe değil, varsayıma dayanır.
“Biliyorum” duygusu, kontrol davranışlarını azaltır. Aynalara bakış kısalır, mesafe ölçümü hızlanır, manevralar daha dar toleranslarla yapılır. Çünkü sürücü, sokağın sınırlarını zihninde zaten çizmiştir. Oysa sokak, her gün küçük değişiklikler üretir.
Kumsal sokaklarında bu yanılgı özellikle dar alanlarda belirgindir. Aynı park noktası, aynı giriş, aynı dönüş. Sürücü, geçmişte sorunsuz yaptığı manevraları referans alır. Ancak o gün park eden araç farklıdır, zemin ıslaktır, ışık daha zayıftır. Bilinen sokak, bilinmeyen bir ana dönüşür.
Hasarların çoğu bu çelişkide ortaya çıkar. Sürücü hız yapmaz. Aksine yavaşladığını düşünür. Ama dikkat, gerçek zamandan kopmuştur. “Ben burayı biliyorum” düşüncesi, çevreyi yeniden okumayı gereksiz kılar.
Yanlış özgüvenin bir diğer etkisi de itirazsızlıktır. Sürücü, yaptığı manevrayı sorgulamaz. Hata ihtimali zihinde yoktur. Bu nedenle küçük sinyaller gözden kaçar. Bir kapı aralığı, bir aynanın çıkıntısı, bir duvar köşesi.
Lefkoşa Kumsal’da tekrar eden birçok küçük hasar, yolun bilinmemesinden değil, fazla bilindiğinin sanılmasından kaynaklanır. Sokak sabittir. Ama koşullar değişkendir.
Bilmek sanılır.
Kontrol azalır.
Hasar sessizce gelir.
